Ancient Greek · ~4 min
Lyric-Scene 11, lines 11.11.1457-11.11.1481
Aristophanes, Βάτραχοι 11.11.1457-1481
Not analysed yet
οὐ δῆτʼ ἐκείνη γʼ, ἀλλὰ χρῆται πρὸς βίαν.
πῶς οὖν τις ἂν σώσειε τοιαύτην πόλιν,
ᾗ μήτε χλαῖνα μήτε σισύρα συμφέρει;
εὕρισκε νὴ Δίʼ, εἴπερ ἀναδύσει πάλιν.
ἐκεῖ φράσαιμʼ ἄν· ἐνθαδὶ δʼ οὐ βούλομαι.
μὴ δῆτα σύ γʼ, ἀλλʼ ἐνθένδʼ ἀνίει τἀγαθά.
τὴν γῆν ὅταν νομίσωσι τὴν τῶν πολεμίων
εἶναι σφετέραν, τὴν δὲ σφετέραν τῶν πολεμίων,
πόρον δὲ τὰς ναῦς ἀπορίαν δὲ τὸν πόρον.
εὖ, πλήν γʼ ὁ δικαστὴς αὐτὰ καταπίνει μόνος.
κρίνοις ἄν.
αὕτη σφῷν κρίσις γενήσεται·
αἱρήσομαι γὰρ ὅνπερ ἡ ψυχὴ θέλει.
μεμνημένος νυν τῶν θεῶν οὓς ὤμοσας
ἦ μὴν ἀπάξειν μʼ οἴκαδʼ, αἱροῦ τοὺς φίλους.
ἡ γλῶττʼ ὀμώμοκʼ, Αἰσχύλον δʼ αἱρήσομαι.
τί δέδρακας ὦ μιαρώτατʼ ἀνθρώπων;
ἐγώ;
ἔκρινα νικᾶν Αἰσχύλον. τιὴ γὰρ οὔ;
αἴσχιστον ἔργον προσβλέπεις μʼ εἰργασμένος;
τί δʼ αἰσχρόν, ἢν μὴ τοῖς θεωμένοις δοκῇ;
ὦ σχέτλιε περιόψει με δὴ τεθνηκότα;
τίς οἶδεν εἰ τὸ ζῆν μέν ἐστι κατθανεῖν,
τὸ πνεῖν δὲ δειπνεῖν, τὸ δὲ καθεύδειν κῴδιον;
χωρεῖτε τοίνυν ὦ Διόνυσʼ εἴσω.
τί δαί;
ἵνα ξενίσω ʼγὼ σφὼ πρὶν ἀποπλεῖν.
εὖ λέγεις
νὴ τὸν Δίʼ· οὐ γὰρ ἄχθομαι τῷ πράγματι.