Ancient Greek · ~6 min
Prologue 2
Aristophanes, Βάτραχοι 2.1
Not analysed yet
βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ,
βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.
λιμναῖα κρηνῶν τέκνα,
ξύναυλον ὕμνων βοὰν
φθεγξώμεθʼ, εὔγηρυν ἐμὰν ἀοιδάν,
κοὰξ κοάξ,
ἣν ἀμφὶ Νυσήιον
Διὸς Διόνυσον ἐν
Λίμναισιν ἰαχήσαμεν,
ἡνίχʼ ὁ κραιπαλόκωμος
τοῖς ἱεροῖσι Χύτροισι
χωρεῖ κατʼ ἐμὸν τέμενος λαῶν ὄχλος.
βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.
ἐγὼ δέ γʼ ἀλγεῖν ἄρχομαι
τὸν ὄρρον ὦ κοὰξ κοάξ·
ὑμῖν δʼ ἴσως οὐδὲν μέλει.
βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.
ἀλλʼ ἐξόλοισθʼ αὐτῷ κοάξ·
οὐδὲν γάρ ἐστʼ ἀλλʼ ἢ κοάξ.
εἰκότως γʼ ὦ πολλὰ πράττων.
ἐμὲ γὰρ ἔστερξαν εὔλυροί τε Μοῦσαι
καὶ κεροβάτας Πὰν ὁ καλαμόφθογγα παίζων·
προσεπιτέρπεται δʼ ὁ φορμικτὰς Ἀπόλλων,
ἕνεκα δόνακος, ὃν ὑπολύριον
ἔνυδρον ἐν λίμναις τρέφω.
βρεκεκεκὲξ κοάξ κοάξ.
ἐγὼ δὲ φλυκταίνας γʼ ἔχω,
χὠ πρωκτὸς ἰδίει πάλαι,
κᾆτʼ αὐτίκʼ ἐκκύψας ἐρεῖ—
βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.
ἀλλʼ ὦ φιλῳδὸν γένος
παύσασθε.
μᾶλλον μὲν οὖν
φθεγξόμεσθʼ, εἰ δή ποτʼ εὐηλίοις
ἐν ἁμέραισιν
ἡλάμεσθα διὰ κυπείρου
καὶ φλέω, χαίροντες ᾠδῆς
πολυκολύμβοισι μέλεσιν,
ἢ Διὸς φεύγοντες ὄμβρον
ἔνυδρον ἐν βυθῷ χορείαν
αἰόλαν ἐφθεγξάμεσθα
πομφολυγοπαφλάσμασιν.
βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.
τουτὶ παρʼ ὑμῶν λαμβάνω.
δεινά τἄρα πεισόμεσθα.
δεινότερα δʼ ἔγωγʼ, ἐλαύνων
εἰ διαρραγήσομαι.
βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.
οἰμώζετʼ· οὐ γάρ μοι μέλει.
ἀλλὰ μὴν κεκραξόμεσθά γʼ
ὁπόσον ἡ φάρυξ ἂν ἡμῶν
χανδάνῃ διʼ ἡμέρας.
βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.
τούτῳ γὰρ οὐ νικήσετε.
οὐδὲ μὴν ἡμᾶς σὺ πάντως.
οὐδὲ μὴν ὑμεῖς γʼ ἐμὲ
οὐδέποτε· κεκράξομαι γὰρ
κἂν δέῃ διʼ ἡμέρας
βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ,
ἕως ἂν ὑμῶν ἐπικρατήσω τῷ κοάξ,
βρεκεκεκὲξ κοὰξ κοάξ.