Ancient Greek · ~5 min
Lyric-Scene 14
Aristophanes, Ἀχαρνῆς 14.3
Not analysed yet
ἁνὴρ ἀνηύρηκέν τι ταῖς
σπονδαῖσιν ἡδύ, κοὐκ ἔοικεν
οὐδενὶ μεταδώσειν.
κατάχει σὺ τῆς χορδῆς τὸ μέλι, τὰς σηπίας στάθευε.
ἤκουσας ὀρθιασμάτων;
ὀπτᾶτε τἀγχέλεια.
ἀποκτενεῖς λιμῷ ʼμὲ καὶ
τοὺς γείτονας κνίσῃ τε καὶ
φωνῇ τοιαῦτα λάσκων.
ὀπτᾶτε ταυτὶ καὶ καλῶς ξανθίζετε.
Δικαιόπολι.
τίς οὑτοσί; τίς οὑτοσί;
ἔπεμψέ τίς σοι νυμφίος ταυτὶ κρέα
ἐκ τῶν γάμων.
καλῶς γε ποιῶν ὅστις ἦν.
ἐκέλευε δʼ ἐγχέαι σε τῶν κρεῶν χάριν,
ἵνα μὴ στρατεύοιτʼ ἀλλὰ βινοίη μένων,
ἐς τὸν ἀλάβαστον κύαθον εἰρήνης ἕνα.
ἀπόφερʼ ἀπόφερε τὰ κρέα καὶ μή μοι δίδου,
ὡς οὐκ ἂν ἐγχέαιμι μυρίων δραχμῶν.
ἀλλʼ αὑτηὶ τίς ἔστιν;
ἡ νυμφεύτρια
δεῖται παρὰ τῆς νύμφης τι σοὶ λέξαι μόνῳ.
φέρε δὴ τί σὺ λέγεις; ὡς γέλοιον ὦ θεοὶ
τὸ δέημα τῆς νύμφης ὃ δεῖταί μου σφόδρα,
ὅπως ἂν οἰκουρῇ τὸ πέος τοῦ νυμφίου.
φέρε δεῦρο τὰς σπονδάς, ἵνʼ αὐτῇ δῶ μόνῃ,
ὁτιὴ γυνή ʼστι τοῦ πολέμου τʼ οὐκ αἰτία.
ὕπεχʼ ὧδε δεῦρο τοὐξάλειπτρον ὦ γύναι.
οἶσθʼ ὡς ποιεῖτε; τοῦτο τῇ νύμφῃ φράσον,
ὅταν στρατιώτας καταλέγωσι, τουτῳὶ
νύκτωρ ἀλειφέτω τὸ πέος τοῦ νυμφίου.
ἀπόφερε τὰς σπονδάς. φέρε τὴν οἰνήρυσιν,
ἵνʼ οἶνον ἐγχέω λαβὼν ἐς τοὺς Χοᾶς.