Ancient Greek · ~3 min
ΗΟΙΚΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ Α., Chapter 1
Aristotle, Magna Moralia 1.26
Not analysed yet
ὁμ̣?ίως δὲ καὶ ἐπὶ τῶν ἀγαθῶν ἐστα θεάσασθαι τὰ ἄλλα ἄνευ τοῦ κατὰ τὴν ἰδέαν ἀγαθρῦ δα οὐκ οἰκείαν ἀρχὴν εἶναι τούτου τὰγαθσῦ. —*οὐκ ὀρθῶς δὲ οὐδʼ ὁ ἐποίει τὰς ἀρενάς. ἐκεῖνας γὰρ οὐὰὲν ᾤετρ δεῖν μάτ̣?ν εἶναι, ἐκ δὲ τοῦ τὰς ἀρετὰς ἐπιστήμας εἶν̣?ι συνέβαινεν αὐτ τὰς ἀρετὰς μάτην εἶναι. διὰ τί; ὅτι ??τῶν ἐναστημῶν συμβαίνει ἅμα εἰδέναι τὴν ἐπιστήμην τί ἐστι καὶ εἶναι ἐπισνήμονα (εἰ γὰρ ἐατριπήν πις οἶδεν ??ἐστέν, καὶ ??ς οὗτος εὐθέως ἐστίν, ??μ̣?ίως δὲ καὶ τῶν ἄλλων ἐπισ̣?ημῶν) ἀλλʼ οὐπ ἐπὶ τῶν ἀρετῶν τοῦτ̣? σ υμιβαίνει οὖ γὰρ εἴ τις ??ἶδεν ??δικαιοσύνην τέ ἐκτ̣?ν, εὐθέως δίκαιος ἐστίν, ὡς δʼ αὕτως κἀπὶ υῶν ἄλλων. σημβαίνει οὖν καὶ μάπην τὰς ἀρεκὰς εἶναι κε μὴ εἶναι ἐπ̣?στήκας.