ΗΟΙΚΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ Α., Chapter 2

ἐπεὲ δʼ ὑπὲρ τούτορν διώρισται, πειραθῶμςν ποσαχῶς λέγ̣?αι. ἔστι γὰρ τῶν ἀμκθῶν τὰ μὲν τέμια, τὰ δʼ ἐπαινι̣?ά, τὰ δὲ δ̣?νάμες. τὸ δὲ τίμιον λέγα ??τοοιῦτον, τὸ θεῖον, τὸ βέλτι̣?ν, οἷον ψυχή, νοῦς, τὸ ἀρχ̣?τ̣?ρον, ἡ ἀρχή, τὰ τοιωῦτα· τίμια γὰρ ἐφʼ οἷς ἡ τιμή, τοῖς δὲ τοιούτοις πᾶσιν τιμὴ ἀκολουθεῖ οὐκοᾶν καὶ ἡ ἀρευ άμιεν, ὅταν γε δὴ ἀπʼ αὐτῆς σπ̣?υδαῖός τις γένητεα· ἤδή γὰρ οὗτος εἰς τ τῆς ὡρετῆς σχῆμα ἥκει.