1 to 7

Ἀρμενίδας ἐν τοῖς Θηβαῖκοῖς (Μεγαρικοῖς cod. Paris.) Ἀμβικτύονος υἱὸν Ἰτωνὸν ἐν Θεσσαλίᾳ γεννηθῆναι (γενέσθαι cod. Par. sc. φησὶ), ἀφ ̓ οὗ Ἴτων πόλις καὶ Ἰτωνὶς Ἀθηνᾶ. Ὅτι δὲ ἠκολούθησαν τῇ Ἀμφίονος λύρᾳ οἱ λίθοι αὐτόματοι, ἱστορεῖ καὶ Ἀντιμενίδας (scr. Ἀρμενίδας) ἐν πρώτῳ, τὴν δὲ λύραν δοθῆναι Ἀμφίονι ὑπὸ Μουσῶν φησι. Μακάρων νῆσοι· ἡ ἀκρόπολις τῶν ἐν Βοιωτίᾳ Θηβῶν τὸ παλαιὸν, ὡς Ἁρμένδαε (Ἀρμενίδας em. Fiorillo in Hcrod. Attic. p. 117, et Gaisford.) . Ἑπτὰ ἔπειτα πυρᾶν] Ἀριστόδημος φησὶ τὰς ἑπτὰ πυρὰς εἶναι τῶν στρατιωτῶν τῶν ἀπολομένων . . . Ἀρμενιδ’ (scr. Ἀρμενίδας) γράφει· Καὶ πυρὰς ποιοῦντες ἑπτὰ ἐπὶ τοῖς ἕρμασιν, ἐνταῦθα ὅπου καλοῦνται Ἑπτὰ πυραὶ, ἢ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ ἐπὶ Θήβαις ἢ ἀπὸ τῶν ἑπτὰ παίδων Νιόβης ἐκεῖ καυθέντων, (adde ἢ) ἀπὸ τῶν ιδ’, χωρισθεισῶν τῶν συζυγιῶν.» Ἁλίαρτος, πόλις Βοιωτίας . . . Ἀρμενίδας δὲ τῷ ρ Ἀρίαρτόν φησιν. Ἐπίχαρμος δὲ ἀπό τινων Βιβλίνων φησὶν αὐτὸν (τὸν οἶνον Βίβλινον) ὠνομάσθαι. Ἀρμενίδας δὲ τῆς Θρᾴκης φησὶν εἶναι χώραν τὴν Βιβλίαν, ἣν αὖθις Τισάρην καὶ Οἰσύμην προσαγορευθῆναι. Ἐνοδία, Ἄρτεμις, ἐπεὶ κυνηγητικὴ, ὡς Ἀνδρομενίδης (Ἀρμενίδης conj. Vales.) . Cf. Etym. M. :Ἐνοδία, ἡ Ἑκάτη, ἐπεὶ κυνηγός. Ἡρακλείδης.