Τοῦ αὐτοῦ ἐπιστολὴ πρὸς Δρακόντιον, Chapter 4

διὰ τοῦτο καὶ σπουδὴ τῷ ἁγίῳ ἦν μέχρι τοῦ Ἰλλυρικοῦ κηρύττειν καὶ μὴ ὀκνεῖν μηδὲ εἰς τὴν Ῥώμην ἀπελθεῖν μηδὲ εἰς τὰς Σπανίας ἀναβῆναι ,ἵνα ὅσον κοπιᾷ τοσοῦτον καὶ τοῦ κόπου τὸν μισθὸν μείζονα ἀπολάβῃ. ἐκαυχᾶτο οὖν τὸν καλὸν ἀγῶνα ἀγωνισάμενος καὶ ἐθάρρει τὸν μέγαν στέφανον ἀποληψόμενος. οὐκοῦν, ἀγαπητὲ Δρακόντιε, τίνα μιμούμενος τοῦτο ποιεῖς; τοῦτον ἢ τοὺς μὴ τοιούτους; ἐγὼ μὲν εὔχομαί σε καὶ ἐμαυτὸν πάντων τῶν ἁγίων μιμητὰς γενέσθαι.