Sententia 2b

. . . []. . . μὴ π̣ρ[άς]σ̣ε̣ι̣[.] κακ̣[ῶς] []. α̣. ἠ̣δικημένος []ε̣ὐμαρέστερο̣ς []. ι̣σ̣θ̣ῆναι κακό̣[.] []τ̣α̣ ψε̣ύ̣δ̣η λέγειν []τἀληθῆ λέγων []ν̣ τοῖς φίλοισιν εὐμαρῶ[ς]. ⌞μὴ τοὺς κακοὺ⌟ς οἴκτειρε πράσσοντασ̣ ⌞κακῶς⌟, [βέ]β̣αιος ἠτυχηκότι. ⌞ὀργῆς ἕκατι κρυ⌟π̣<τὰ> μὴ ἐκ̣φ<ή>ν<η>ις φίλο⌞υ⌟ [π]οιοῦ προμηθίας ⌞γλώσσης μάλιστα⌟ π̣⌞αντ⌟αχοῦ πειρῶ κρα̣τ̣⌞εῖν⌟, ⌞ὃ καὶ γέροντι κα⌟ὶ ν̣⌞έω⌟ι̣ τ̣ι̣μὴν φέρει, ⌞ἡ γλῶσσα σιγὴν κ⌟α̣ι̣ρ̣⌞ί⌟α̣ν̣ κ̣εκτημένη. [. . . . . . . . . .] . [. . .] . . . . θ̣υμοῦ λαβεῖν [. . . . . . . .] . . . . . . . βλ̣άβην φέρει [. . . . . . . .] . . . [.] . [.] . . . . ω̣π̣|ους ἔχειν̣ [. . . .] . . . . ι̣η̣ ν̣ο̣|μίζεται []ν ἐκφοβούμενο[.] []. . θ̣ων τύχηι []. ἐκφ̣[. . .] υσ̣ ὅλων []. . συν̣τ̣ε̣λεῖ τύχη λύσιν πονηρῶ̣