Ancient Greek
2.432.5 to 2.433.3
Democritus, Testimonia 2.432.5-2.433.3
Unproofread scanNot analysed yet
29a. APOLL. DYSG. de pron. p. 92, 20 Schn. αἱ πληθυντικοὶ καὶ κοινολεκτοῦνται κατ’ εὐθεῖαν πρὸς τε Ἰῶνων καὶ Ἀττικῶν ἡμεῖς, ὑμεῖς, σφεῖς, ἐστιν πιστώσασθαι καὶ τὸ ἀδιαίρετον τῆς εὐθείας παρ’ Ἰωσὶν ἐκ τῶν περὶ Ἀημόχριτον, Φερεκύδην, Ἐκαταῖον. 30. CLEM. Protr. 68 p. 59 οὐχ ἀπεικότως ὁ Α. τῶν λογίων ἀνθρῶπων ὀλίγους φησὶν ἀνατείναντας —πάντα Ἀλα μυθεῖσθαι καὶ πάντα —πάντων. Strom. V 103 p. 709 P. ἤδη δὲ ὡς εἰπεῖν ὑπ’ αὐγᾶς ὁ Α. εἶναι τινὰς ὀλίγους γράφει τῶν ἀνθρώπων, οἱ δὴ ἀνατείνοντες τὰς χεῖρας ἐνταῦθα ὅν [οὖ Euseb.] νῦν ἤερα καλέομεν οἱ Ἕλληνες πάντα Ζεὺς μνθεεται [μνθεῖται Eus.] καὶ πάνθ’ οὗτος οἶδε —πάντων. 30 τῶν λογίων ἀνθρώπων ὀλίγοι ἀνατείναντες τὰς χεῖρας ἐνταῦθα, οὐ νῦν ἤερα καλέομεν οἱ Ἕλληνες· πάντα<, φασίν,> Ζεὺς μνθεῖται καὶ πάνθ’ οὗτος οἶδε καὶ διδοὶ καὶ ἀφαιρεῖται καὶ βασιλεύς οὗτος τῶν πάντων. 31 [50 Natorp] CLEM. paed. I 6 p. 100 P. ἰατρικὴ μὲν γὰρ κατὰ Δημόκριτον σώματος νόσους ἀκέεται, σοφία δὲ ψυχὴν παθῶν ἀφαιρεῖται. Vgl. C 6, 2.