Ancient Greek
2.439.8 to 2.442.3
Democritus, Testimonia 2.439.8-2.442.3
Unproofread scanNot analysed yet
85 [108 N.] —51. ὁ ἀντιλογεόμενος καὶ πολλὰ λεσχη-νεύμενος ἀφύης ἐς μάθησιν ὧν χρή [Stob. II 31, 73]. 86 [110 N.] —52. πλεονεξίη τὸ πάντα λέγειν, μηδὲν δ’ ἐθέλειν ἀκούειν [Stob. III 36, 24]. 89 [39 N.] —55. ἐχθρὸς οὐχ ὁ ἀδικέων, ἀλλὰ ὁ βουλόμενος. 98 [211 N.] —64. ἕνὸς φιλή ξυνετοῦ χρέσσων ἀξυνέτων πάντων. 90 [137 N.] —56. ἡ τῶν συγγενῶν ἐχθρὴ τῆς τῶν ξένων χαλεπωτέρα μάλα. 91 [223 N.] —57. μὴ ὑποπτος πρὸς ἅπαντας, ἀλλ’ εὐλαβὴς γίνου καὶ ἀσφαλής. 92 [228 N.] —58. χάριτας δέχεσθαι χρεῶν προσχοπευόμενον χρέσσονας αὐτῶν ἀμοιβὰς ἀποδοῦναι. 93 [227 N.] —59. χαριζόμενος προσχέπτεο τὸν λαμβάνοντα, μὴ κακὸν ἂν’ ἀγαθοῦ χίβδηλος ἔχῃ ἀποδῶι. 94 [225 N.] —60. μικραὶ χάριτες ἐν καιρῷ μέγιστα τοῖς λαμβάνουσι. 95 [149 N.] —61. τιμαὶ παρὰ τοῖς εὖ φρονέουσι μέγα δύνανται, οἱ ξυνιάσι τιμώμενοι. 96 [226 N.] —62. χαριστικός οὐχ ὁ βλέπων πρὸς τὴν ἀμοιβὴν, ἀλλ’ ὁ εὐ δραῖ προηρημένος. 97 [210 N.] —63. πολλοὶ δοκοῦντες εἶναι φίλοι οὐχ εἰσί, καὶ οὐ δοκοῦντες εἰσίν. 99 [209 N.] DEMOKRAT. 65. ζην οὐχ ἀξιος, ὅτῳ μηδὲ εἷς ἐστι χρηστὸς φίλος. [219 N.] —*74. ἀξίων ἀνθρώπους ὄντας ἐκ’ ἀνθρώπων συμφοραῖς μὴ γελᾶν, ἀλλ’ ὀλοφύρεσθαι [fehlt AL¹]. 100 [216 N.] —66. ὅτεωι μὴ διαμένουσιν [so AL] ἐπὶ πολλὸν οἱ πειραθέντες φίλοι, δύστροπος [fehlt P]. 101 [215 N.] —67. ἐκτρέπονται πολλοὶ τοὺς φίλους, ἐπὴν ἐξ εὐπορίας εἰς πενίην μεταπέσωσιν. 102 [51 N.] —68. χαλὸν ἐν παντὶ τὸ ἴσον· ὑπερβολὴ δὲ καὶ ἔλλειψις οὐ μοι δοκεῖ. 103 [208 N.] —69. οὐδ’ ὑφ’ ἑνὸς φιλέεσθαι δοκεῖ μοι ὁ φιλέων μηδένα. 104 [206 N.] —70. γέρων εὐχαρις δαίμυλος καὶ σπουδαϊόμυθος. 105 [16 N.] —71. σώματος κάλλος ζωϊώδες, ἢν μὴ νοῦς ὑπὴι. 106 [214 N.] —72. ἐν εὐτυχίῃ φίλον εὑρεῖν εὐπορον, ἐν δὲ δυστυχίῃ πάντων ἀπορώτατον. 107 [213 N.] —73. φίλοι οὐ πάντες οἱ συγγενέες, ἀλλ’ οἱ συμφωνέοντες περὶ τοῦ συμφέροντος. 108 [27 N.] —75. διζημένοιςιν τάγαθὰ μόλις παραγίνεται, τὰ δὲ κακὰ καὶ μὴ διζημένοιςιν [Stob. IV 98, 58]. —*84. ὁ κόσμος σκηνή, ὁ βίος πάροδος· ἦλθες, εἶδες, ἀπήλθες. [35 N.] —*86. τίμιον ὀλίγη σοφία ὑπὲρ δόξαν ἀφροσύνης μεγάλης [fehlt P]. 109 [217 N.] —76. οἱ φιλομεμφέες εἰς φιλίην οὐκ εὐφυεῖς. 110 [173 N.] —77. γυνὴ μὴ ἀσκείτω λόγον· δεινὸν γάρ. 111 [170 N.] —78. ὑπὸ γυναικὸς ἀρχεσθαι ὑβρις ἀν ἀνδρὶ εἴη ἐσχάτη [Stob. IV 74, 39].