Ancient Greek · ~2 min
(2)περὶ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ β.
Dio Chrysostomus Soph., Orationes 62-2
Not analysed yet
τούτοις γε μὴν ξυνέπεται μηδὲ εὐχὰς εὔχεσθαι τὸν βασιλέα τοῖς ἄλλοις ὁμοίας μηδὲ αὖ τοὺς θεοὺς καλεῖν οὕτως εὐχόμενον ὥσπερ ὁ Ἰώνων ποιητὴς Ἀνακρέων, ὦναξ, ᾧ δαμάλης Ἔρως καὶ Νύμφαι κυανώπιδες πορφυρέη τʼ Ἀφροδίτη συμπαίζουσιν, ἐπιστρέφεαι δʼ ὑψηλὰς ὀρέων κορυφάς, γουνοῦμαί σε, σὺ δʼ εὐμενὴς ἔλθοις μοι, κεχαρισμένης δʼ εὐχωλῆς ἐπακούειν· Κλευβούλῳ δʼ ἀγαθὸς γενεῦ σύμβουλος, τὸν ἐμὸν δʼ ἔρωτʼ, ὦ Δεύνυσε, δέχεσθαι. Anacr. fr. 2