Fragment 107

Philodemus de rhetorica Vol. I p. 355 Sudh. (καὶ μὴν) περ(ι)ο(υ)σίαν καὶ σώ(μα)τος (ἰσ)χὺν κα(ὶ κ)άλλο(ς) καὶ (μυ)ρί’ ἄλλα προφέρειν (εἶ)χεν ἄ(ν) τις, ἀφορμὴν μ(έν) τισιν εἰς ἀδικίαν ἀ(ν)θρώπων διδόντα, τετιμημένα δὲ χάριν ὠφελίας καὶ παρεχόμενα πολλ(οῖς, χ)ρηστὰ δὲ λεγόμενα καὶ ὑπὸ Διογένους. εἰ δ’ ὄντως ἁμιλ(λᾶ)σθαι δυνατός ἐστιν ὁ ῥήτωρ καὶ τὴν σιωπ(ὴν －－col. LXV. (ταύτῃ) μὲν δυ(νήσεταί τις καὶ το)ὺς Στωϊκούς, (εἰ μὴ) κα(ὶ) τοὺς φιλοσόφους ἅπαντας λέγειν ὁρᾶσθαι τοιούτους καὶ ἐπιδεικνύειν τινὰς ῥήτορας οὐ τοιούτους, εἰ καὶ παιδ̣α(ρ)ιωδῶς οὗτ(ος, προσδο)κ̣ή(σ)ας ὑποπτευθ(ή)σεσθα(ι ἢ) ἀπαντηθήσεσθαι, τοῦτο προσέθηκ(εν· ἐὰ)ν μή τις οἰκείας ἥτ(των) ἦι φύσε(ως. . . . . . . . το)ὺς ἀπολα̣(ύ)οντας ἑαυτ(ῶν) ἀν(θρώπ)ους καὶ λόγους· |ξ . . . . . α . εν . ι καὶ δι- etc.