Fragment 117

Philodemus de rhetorica Vol. II p. 210 Sudh. ἔτι καταγελά(στως φησίν τῆς μὲν) ῥητορ(ικῆς ἀ)ν(τι)ποιουμέν(ης ο)ὐ (π)αν(τὸ)ς τοῦ (π)ολιτικοῦ καὶ οὐ . . νου, τοῦ δ’ ἰδί(ως καὶ) κ(α)τὰ π̣ό(λει̣ς συμ)βουλεύ(ειν deest unus versus τὸν σοφ)ὸν (ἄ)ρχειν (ἁπάσας) τὰς κ(α)τὰ πόλ̣ιν ἀ(ρχάς post tres versus:) οὐ μόνον (τὴν . . . . . . . . . |. . αν φρόνησιν ἐξ . . . . . . . |εν, οὐδὲ μόνο(ν) ἀγα(θ)ός ἐσ(τιν) διαλεκτικὸς καὶ γραμματικὸ(ς καὶ πο)ητὴς καὶ ῥήτωρ καὶ τε(λείως μεθο)δικὸς ὁ καλὸς ἐπὶ πάσα(ις γ)έγον(εν) ταῖς τέχν(αι)ς, (ἀλλ)ὰ καὶ πρὸς τῶι συ(μφέροντι τῶν π)όλεων· (οὐδὲ τοῖς οἰκοῦσι τ)ὰς Ἀθήνας (μό)νο(ν ἢ Λακε)δαίμονα συμ(πο)λ̣(ι)τ̣ε(ύει)· ἀ(φρ)όνων γὰρ πολιτ(εία οὐκ ἔσ)τι(ν) οὐδὲ νόμος· ἀλλὰ τῷ |ἐκ (θ)εῶν καὶ σο(φ)ῶν συστήματ(ι, ᾗ) καὶ β̣α(σιλ)ε⟨ὺ⟩ς εἶν(αι λέ|γεται) καὶ στρατηγὸς κ(αὶ κατ)ὰ (γῆ)ν καὶ κατὰ θάλα(τταν κα)ὶ ταμίας καὶ πρά(κτωρ καὶ τ)ὰς ἄλλας κατὰ τρόπον (οἰκο)νομεῖν ἀρχάς, ἐπειδὴ (τὸν) πολιτικὸν ἐξ ἀνάγκης δεῖ καὶ τὴν ἁπάντων τ(ού)των ἔχειν ἐπιστήμην.