Fragment 124

Philodemus de rhetorica Vol. II p. 224 Sudh. καὶ μὴν νὴ Δία, φησίν, εἷ(ς ἢ) οὐδ(εὶς) μνημονεύεται τούτω(ν) πεπρεσβευκὼς ἐπὶ (τῷ) συμφέροντι τῆς π(ατρίδος. p. 225. ἀλλ’ οὐ(δὲ) εἷς, φησίν, ἱστόρη(τ)αι τούτων πολίτης ἀγα(θὸς γενόμενος. col. XX. πολίτου πολιτικὸς . . α |. . νητα . δαιος, εἰ δὲ π(ολιτικ)όν, οὐ μόνον, φήσ(ω), τῶν ῥητόρων ἀλλὰ καὶ τῶν τ(ὰ)ς πόλεις κατοικούντω(ν οὐ)κ ὀλ(ίγοι χ)ωρὶς φιλοσο(φί| ας ἄνδρ)ες (γεγ)όνασιν πολιτικοί· οἱ) μ̣ὲ̣(ν γ)ὰρ ἄφ̣(ρ)ονε(ς πάν)τες (εἰ)σὶν ἄθλιοι, χρηστ(ὸς) δ’ οὐδὲ εἷς οὐδ(ὲ ἥ)μερος (οὐ)δὲ φιλόπα(τρις οὐ)δὲ τὰ(ς ἄλλα)ς δημώδ(εις ἀρε)τὰς ἔχω(ν, μή τι δ)ὴ (τ)ὰς τελε(ί)ους. καὶ |προσε(νην)εγμέν(ων τῶν) τοιού(των ἐκ) φύσεώς (τινα) καὶ ἀγω(γῆς), ἔστ(αι) σ(υν)δεδομέ(νον) τὸ χ(ωρὶς φιλοσο)φίας (πολιτικοὺς δύνα|σθα)ι γενέσθα(ι τινάς· ὥσ|τε) πῶς πολι(τικὸ)ς ο(ὐκ) ἔσ(τα)ι ῥήτωρ χω(ρὶ)ς φιλ(οσο)φίας;