Ancient Greek
1.170.5 to 1.171.2
Empedocles, Testimonia 1.170.5-1.171.2
Unproofread scanNot analysed yet
4. ARIST. de anima A 2. 405b 1 τῶν δὲ φορτικωτέρων καὶ ὕδωρ τινὲς ἀπεφήναντο καθάπερ Ἵππων· πεισθῆναι δ’ ἐοίκασι ἐκ τῆς γονῆς ὅτι πάντων ὑγρά· καὶ γὰρ ἐλέγχει τοὺς αἷμα φάσκοντας τὴν ψυχήν, ὅτι ἡ γονὴ οὐχ αἷμα. 5. SUIDAS s. v. Ζήνων [19 A 2] . . . ἔγραψεν Ἔριδας, Ἐξήγησιν τῶν Ἐμπεδοκλέους, Πρὸς τοὺς φιλοσόφους περὶ φύσεως. —τοῦτόν φασιν εὑρετὴν εἶναι τῆς διαλεκτικῆς, ὡς Ἐμπεδοκλέα ῥητορικῆς. Vgl. 19 A 1 §25. 6. ARISTOT. Metaph. A 3. 984a 11 Ἀναξαγόρας δὲ ὁ Κλαζομένιος τῇ μὲν ἡλικίᾳ πρότερος ὢν τούτου [als Emped.] ,τοῖς δ’ ἔργοις ὑστερος ἀπειροὺς εἶναι φησι τὰς ἀρχάς. 7. SIMPLICIUS phys. 25, 19 [aus Theophr. Phys. Op. fr. 3. D. 477] Ἐμπεδοκλῆς ὁ Ἀκραγαντῖνος οὐ πολὺ κατόπιν τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονώς, Παρμενίδου δὲ ζηλωτὴς καὶ πλησιαστὴς καὶ ἐτι μᾶλλον τῶν Πυθαγορείων. 12. —xiv 620 p τοὺς δ᾽ Ἐμπεδοκλέους Καθαρμοὺς ἐραμῳΐδησεν Ὀλυμπίασι Κλεομένης ὁ ραμῳιδός, ὡς φησιν Δικαίαρχος ἐν τῷ Ὀλυμπικῷ [FHG II 249 fr. 47]. 13. NICOMACHUS [rekonstruiert aus Porphy. V. Pyth. 29, Iamb. V. P. 135, über Pythagoras' Wundertaten] ὡν μεταλαβόντας Ἐμπεδοκλέα τε τὸν Ἀκραγαντῖνον καὶ τὸν Ἐπιμενίδην τὸν Κρῆτα καὶ Ἄβαριν τὸν Ὑπερβόρειον πολλάχῃ καὶ αὐτοὺς τοιαῦτά τινα ἐπιτετελεκέναι. δῆλα δ᾽ αὐτῶν τὰ ποιήματα ὑπάρχει, ἄλλως τε καὶ ἀλεξανέμας μὲν ὡν τὸ ἐπώνυμον Ἐμπεδοκλέους, καθαρτῆς δὲ τὸ Ἐπιμενίδου, αἰθροβάτης δὲ τὸ Ἄβαριδος.