Ancient Greek
2.179.1 to 2.179.8
Empedocles, Testimonia 2.179.1-8
Unproofread scanNot analysed yet
διτὸν γὰρ ἐπὶ τοῦτο τὸ γένος ἦν τῶν ἐπὶ τῆς Ἀσίας Ἀσκληπιαδῶν ἐκλιπόντος τοῦ κατὰ Ῥόδον· ἤρξον δ’ αὐτοῖς τὴν ἀγαθὴν ἔχων ἐκεῖνην, ἣν Ἡσίοδος ἐπίνει καὶ οἱ ἐκ τῆς Ἰταλίας ἰατροί, Φιλιστίων τε καὶ Ἐμπεδοκλῆς καὶ Παυσανίας καὶ οἱ τούτων ἐταῖροι. 4. ARIST. de anima A 2. 405b 1 τῶν δὲ φορτικωτέρων καὶ ὕδαρ τινὲς ἀπεφήναντο καθάπερ Ἰππῶν· πεισθῆναι δ’ ἐοίκασι ἐκ τῆς γονῆς ὅτι παντῶν ὑγρόν. καὶ γὰρ ἐλέγχει τοὺς αἷμα φάσκοντας τὴν ψυχήν, ὅτι ἡ γονὴ οὐχ αἷμα. 5. SUIDAS s. v. Ζήνων Τελενταγόρου Ἐλεάτης φιλόσοφος τῶν ἐγγιζόντων Πυθαγόρᾳ καὶ Δημοκρίτῳ κατὰ τοὺς χρόνους (ἦν γὰρ ἐπὶ τῆς σῆ Ὀλυμπιάδος) [468—5] μαθητὴς Ξενοφάνους ἢ Παρμενίδου. ἔγραψεν Ἐρίδας, Ἐξήγησιν τῶν Ἐμπεδοκλέους, Πρὸς τοὺς φιλοσόφους περὶ φύσεως. —τούτων φασιν εἰρητὴν εἶναι τῆς διαλεκτικῆς, ὡς Ἐμπεδοκλέα τῆς ῥητορικῆς. —vgl. Laert. Diog. IX 25 (S. 130, 12). 7. SIMPLICIUS phys. 25, 19 aus Theophr. Phys. Op. [fr. 3. 477, 17 Dox.] Ἐμπεδοκλῆς ὁ Ἀκραγαντῖνος οὐ πολὺ κατόπιν τοῦ Ἀναξαγόρου γεγονώς, Παρμενίδου δὲ ζηλωτὴς καὶ πλησιαστὴς καὶ ἐπὶ μᾶλλον τῶν Πυθαγορείων. Vgl. A 1 §54. 11. ATHEN. I 9 E [daraus Suid. s. v. Ἀθηναῖος] Ἐ. δ’ ὁ Ἀκραγαντῖνος ἱπποὺς Ὀλύμπια νικήσας Πυθαγορικὸς ὢν καὶ ἐμψύχων ἀπεχόμενος ἐκ σιμύνης καὶ λιβανωτοῦ καὶ τῶν πολυτελεστάτων ἀρωμάτων βοῦν ἀναπλάσας διένειμε τοῖς εἰς τὴν πανήγυριν ἀπαντήσασιν. (Vgl. A 1 §51 und 53.) 12. —XIV 620 D τοὺς δ’ Ἐμπεδοκλέους Καθαρμοὺς ἐφανώθησεν Ὀλυμπίασι Κλεομένης ὁ ῥαψωδός, ὡς φησιν Λικαῖος ἐν τῷ Ὀλυμπικῷ [FHG II 249 fr. 47]. 13. NICOMACHUS (reconstruirt aus Porph. V. Pyth. 29, Iamb. V. P. 135, über Pythagoras’ Wunderthaten): ὡν μεταλαβόντας Ἐμπεδοκλέα τε τὸν Ἀκραγαντῖνον καὶ Ἐπimenίδην τὸν Κρῆτα καὶ Ἄβαριν τὸν Ὑπερβόρειον πολλάκις καὶ αὐτοὺς τοιαῦτά τινα ἐπιτελεῖσθαι. δηλα δ’ αὐτῶν τὰ ποιήματα ὑπάρχει, ἄλλως τε καὶ ἀλεξανέμος μὲν ὁν τὸ ἐπωνύμον Ἐμπεδοκλέους, καθαρθὴς δὲ τὸ Ἐπimenίδου, αἰθροβάτης δὲ τὸ Ἄβαριδος.