Ancient Greek
2.199.4
Empedocles, Testimonia 2.199.4
Unproofread scanNot analysed yet
Πανσανίη, σὺ δὲ κλύθι δαίφρονος Ἀγχίτου υἱέ. 2 [32—40 K. ,2—10 St.] SEXT. Emp. adv. math. VII 122—124 ἄλλοι δὲ ἦσαν οἱ λέγοντες κατὰ τὸν Ἐμπεδοκλῆα κριτήριον εἶναι τῆς ἀληθείας οὐ τὰς αἰσθήσεις, ἀλλὰ τὸν ὀρθὸν λόγον, τοῦ δὲ ὀρθοῦ λόγου τὸν μὲν τινα θεῖον ὑπάρχειν τὸν δὲ ἀνθρώπινον. ὧν τὸν μὲν θεῖον ἀνέξιστον εἶναι τὸν δὲ ἀνθρώπινον ἐξιστόν. λέγει δὲ περὶ μὲν τοῦ μὴ ἐν ταῖς αἰσθήσεσι τὴν κρίσιν ταληθοῦς ὑπάρχειν οὕτως· ‘στεῖνωπολ —περιληπτὰ (2—8), περὶ δὲ τοῦ μὴ εἶναι εἰς τὸ παντελὲς ἀληθτον τὴν ἀλήθειαν, ἀλλ’ ἐφ’ ὅσον ἰκνεῖται ὁ ἀνθρώπινος λόγος ληπτὴν ὑπάρχειν, διασαφεῖ τοῖς προκειμένοις ἐπιφρών ‘σὺ δ’ οὖν —ὁρωρεν (8—9).