Ancient Greek
2.235.24 to 2.236.2
Empedocles, Testimonia 2.235.24-2.236.2
Unproofread scanNot analysed yet
Clem. Strom. IV 12 p. 569 Pott. παιδεύων δὲ ὀλβου’, ὡς φησιν Ἔ. ὥστε λοιπὸν μετὰ θνη- de exil. 17 p. 607 D (nach fr. 115, 1 ff.) εἰδ’ ὡσπερ ,καθάπερ φησιν ὁ Πλάτων ‘ὀστρέου τρόπον’ μὴ ἀναφέρειν μηδὲ μνημονεύειν ‘ἐξ οἷης —σου καὶ σελήνης γῆν ἀμειψαμένη [scil. ἡ ψυχή] ρὸν ἐνταῦθα τόπον ἐκ τόπου παραλλάξηι, δυσκαὶ ὅσσον μήκεος ὀλβον γαϊαν) ἀναστρέφομαι μετὰ θνητοῖς. St.] 1. 2. 4 Hierocl. ad c. aur. 24 ad v. 54 sqq. ἀπολαμβάνει, εἰ φύγοι τὰ περὶ γῆν καὶ τὸν λέγει, ἐνθα —Κηρῶν, εἰς ὃν οἱ ἐμπεσόντες φφεσις τοῦ φεύγοντος τὸν τῆς Ἄτης λειμῶνα ται λειμῶνα, ὃν ἀπολιπὼν τῇ ὀρμῇ τῆς πτεσάμω ὀλβίον αἰῶνος ἀμερθεῖς. 2. 4 Procl. Synes. de prov. 1 [A 99 S. 182, 17] 2. 3 Procl. . . . ἀτερπέα χώρον, ὅτος τε καὶ ἄλλων ἐθνεα Κηρῶν καὶ σήψεις ἔργα τε φενστά κατὰ σκότος ἡλάσκουσιν. Plut. de tranq. an. 15 p. 474 B ἀλλὰ μᾶλλον, ὧν γιγνόμενον παραλαμβάνουσι καὶ καταέρχονται chos] . . . λέγειν ὅτι ψυχικῶς καὶ ἀ δόνα, διώκει δὲ τὴν ἡδονήν· γεννηθῆ λέων ἄμα τῷ βαπτισθῆναι ἀσυνήθ χλαυσά τε καὶ κάχυσα οῖμαι καὶ ἐλέγχων ἐξ οἴης —ὀλβο ἐν νήσῳ σάλον ἔχουση πολύν, καθ μοῖραι καὶ δαίμονες [vgl. fr. 120, 123] 'ἐνθ' -'Ἀσάφεια', ὥστε τούτων ἕκά- γιστῶ' καὶ Φορὺν καὶ Σοφὴν τε καὶ 'Ομφαλὴν καὶ πολλάς ἄλλας, τὴν εἰρημένην ποικιλίαν τῶν ὄντων αἰνιττόμενος, οὕτως ὑπὸ τῶν παλαιῶν Ἰαπετὸς μὲν ὠνομάσθη ὁ λόγος καθ' ὃν φωνητικὰ (τὰ) ζῷια ἐγένετο καὶ τὸ ὅλον ψόφος ἀπετελέσθη, ἱαφετὸς τις ὧν (διὰ γὰρ ἐστὶν ἡ φωνή), Κοῖος δὲ κτλ. Φυσὼ τε Φθιμένη τε, καὶ Εὐναὶ καὶ Ἔγερσις, Κινῶ τ' Ἀστεμφὴς τε, πολυστέφανός τε Μεγιστῶ καὶ Φορὺν, Σωπὴ τε καὶ 'Ομφαλὴ . . . καὶ πάλιν 'ὦ πόποι -ἐγένεσθε'. TIMON fr. 33 Wachsm. σχέτλιοι ἄνθρωποι, κάκ' ἔλεγχεα, γαστέρες οἶον τούτων -πέπλασθε' ὦ πόποι, ὦ δειλὸν ἰννητῶν γένος, ὦ δυσάνολβον, στον σπέρματα τῶν παθῶν ἀνακεραμένα δεδεγμένης ἡμῶν τῆς γενέσεως καὶ τούτων ἐκ τ' ἐρίδων ἐκ τε στοναχῶν ἐγένεσθε. ἐκ μὲν γὰρ ζῴων ἐτίθει νεκρὰ εἴδε' ἀμείβων.