Column col2

χαίρει δὲ σφαγαῖς ἀνθρ[ώ]πων, αἷς καὶ ἐγὼ τέρπομαι τῶν ἐκείνωι καθοσιω[μέ]νων σπονδῶν καταρχόμενος. [blank] καλὸν οὖν αὐτῶι θῦμα τὸν σὸν ἐγὼ φόνον σπείσω." τοῦ δὲ ταῦτα μετὰ πικρᾶς ἀνατάσεως ἀπειλοῦντος, <ὁ προφήτης> ἐπὶ τὴν ἐν τῶι προδ̣ό̣μ̣ω̣ι̣ συμφυγὼν ἑστίαν, ἐφ' ἧς τὸ τῆς ἀθανάτου πυρᾶς τεθησαυρισμένον φυλάττεται <φ>ῶς. "φεῖσαι καὶ μὴ μιάνῃς," ἔλεγε, "Δαῦλι, τὸ τῆς Θέμιδος ἀρχαῖον ἵδρυμα μηδὲ τὸν ἀναίμακτον σηκὸν σφαγῆι φ̣[ύ]ρ̣ησαι." "οὐ προσίεμαι λόγον," εἶπεν ὁ Δαῦλις, "<οὐδ'> ἱκ̣έ̣τ̣ην, σ̣ὺ δὲ τοῖς ἄλλοις ἅπασιν ἃ δεῖ προλέγων ἃ̣ σ̣ὲ̣ δ̣ε̣ῖ̣ π̣αθεῖν οὔτι ἔγνως. παύσω δὲ πάν[τ]α[ς ἀνθρώπο]υς ψευδέσιν ἐξαπατωμένους χρησ[μ]οῖς. πο[ῖο]ς γὰρ ἐνθάδε νῦν Ἀπόλλων ἢ ποῖος ὀμφαλὸς γῆς δάφνηι καταστεφόμενος τὰ κοινὰ πάν[τω]ν ἀνθρώπων φόβητ̣ρ̣α καὶ τῆς ὑμετέρας ἐργας. . [. . .] εδ. . ατα; ὁ γὰρ Λατοῦς ἐκεῖνος τὸν οὐρανὸν ἔχει, τὴν δὲ γῆν ἡμεῖς· μισθοῦ δ' οὖ<ν> μαντεύων θεὸς ἀνθρώπο̣ι̣σ̣ παυσάσθω πεινῶντος ἔργον ἐπιτηδεύων [. . . .] . γόητος· ἀλλὰ ταῦτ' ἐστιν ὑμέτερα σοφίσματ[α πίς-] τιν ἀπὸ λῃστείας κα[τα]σκευασαμένων. ἐπὶ σοὶ νῦν ποῦ τὸ ἄδυτο̣ν̣ ἢ καὶ αὐτὸ καταδέδυκεν; μισῶ δὲ μάντεις ἀ[λ]λοτρίων προφήτας κακῶν δίκτυα χρησμῶν εἰς [ν]ε̣[ῦ]ρα ἐργασίας πλέκτοντας." ταῦτα δὲ αὐτοῦ λέγοντος, ὁ προφήτης, "μάντις Ἀπόλλων," εἶπε, "καὶ Δελφῶν ἑστία καὶ θείωι στόματι προθεσπιζομένη χρησμ[ῶ]ν ἀψευδὴς ἀλήθεια καὶ χάσμα γῆς, χθονίου πνεύματος στόμιον