Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.2.310c-3.2.350
Euripides, Ἱππόλυτος 3.2.310c-350
Not analysed yet
θιγγάνει σέθεν τόδε;
ἀπώλεσάς με, μαῖα, καί σε πρὸς θεῶν
τοῦδ’ ἀνδρὸς αὖθις λίσσομαι σιγᾶν πέρι.
ὁρᾷς; φρονεῖς μὲν εὖ, φρονοῦσα δ’ οὐ θέλεις
παῖδάς τ’ ὀνῆσαι καὶ σὸν ἐκσῶσαι βίον.
φιλῶ τέκν’· ἄλλῃ δ’ ἐν τύχῃ χειμάζομαι.
ἁγνὰς μέν, ὦ παῖ, χεῖρας αἵματος φορεῖς;
χεῖρες μὲν ἁγναί, φρὴν δ’ ἔχει μίασμά τι.
μῶν ἐξ ἐπακτοῦ πημονῆς ἐχθρῶν τινος;
φίλος μ’ ἀπόλλυσ’ οὐχ ἑκοῦσαν οὐχ ἑκών.
Θησεύς τιν’ ἡμάρτηκεν ἐς σ’ ἁμαρτίαν;
μὴ δρῶσ’ ἔγωγ’ ἐκεῖνον ὀφθείην κακῶς.
τί γὰρ τὸ δεινὸν τοῦθ’ ὅ σ’ ἐξαίρει θανεῖν;
ἔα μ’ ἁμαρτεῖν· οὐ γὰρ ἐς σὲ ἁμαρτάνω.
οὐ δῆθ’ ἑκοῦσά γ’, ἐν δὲ σοὶ λελείψομαι.
τί δρᾷς; βιάζῃ χειρὸς ἐξαρτωμένη;
καὶ σῶν γε γονάτων, κοὐ μεθήσομαί ποτε.
κάκ’, ὦ τάλαινα, σοὶ τάδ’, εἰ πεύσῃ, κακά.
μεῖζον γὰρ ἢ σοῦ μὴ τυχεῖν τί μοι κακόν;
ὀλεῖς· τὸ μέντοι πρᾶγμ’ ἐμοὶ τιμὴν φέρει.
κἄπειτα κρύπτεις χρήσθ’ ἱκνουμένης ἐμοῦ;
ἐκ τῶν γὰρ αἰσχρῶν ἐσθλὰ μηχανώμεθα.
οὐκοῦν λέγουσα τιμιωτέρα φανῇ.
ἄπελθε πρὸς θεῶν δεξιᾶς τ’ ἐμῆς μέθες.
οὐ δῆτ’, ἐπεί μοι δῶρον οὐ δίδως ὃ χρῆν.
δώσω· σέβας γὰρ χειρὸς αἰδοῦμαι τὸ σόν.
σιγῷμ’ ἂν ἤδη· σὸς γὰρ οὑντεῦθεν λόγος.
ὦ τλῆμον, οἷον, μῆτερ, ἠράσθης ἔρον,
ὃν ἔσχε Ταύρου, τέκνον, ἢ τί φῂς τόδε;
σύ τ’, ὦ τάλαιν’ ὅμαιμε, Διονύσου δάμαρ,
τέκνον, τί πάσχεις; συγγόνους κακορροθεῖς;
τρίτη δ’ ἐγὼ δύστηνος ὡς ἀπόλλυμαι.
ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῖ προβήσεται λόγος;
ἐκεῖθεν ἡμεῖς, οὐ νεωστί, δυστυχεῖς.
οὐδέν τι μᾶλλον οἶδ’ ἃ βούλομαι κλύειν.
φεῦ·
πῶς ἂν σύ μοι λέξειας ἁμὲ χρὴ λέγειν;
οὐ μάντις εἰμὶ τἀφανῆ γνῶναι σαφῶς.
τί τοῦθ’, ὃ δὴ λέγουσιν ἀνθρώπους, ἐρᾶν;
ἥδιστον, ὦ παῖ, ταὐτὸν ἀλγεινόν θ’ ἅμα.
ἡμεῖς ἂν εἶμεν θατέρῳ κεχρημένοι.
τί φῄς; ἐρᾷς, ὦ τέκνον; ἀνθρώπων τίνος;