Ancient Greek · ~2 min
Episode 7
Euripides, Ἱππόλυτος 7.1-3
Not analysed yet
τὸ κατὰ γᾶς θέλω, τὸ κατὰ γᾶς κνέφας
μετοικεῖν σκότῳ θανὼν ὁ τλάμων,
τῆς σῆς στερηθεὶς φιλτάτης ὁμιλίας·
ἀπώλεσας γὰρ μᾶλλον ἢ κατέφθισο.
τίνος κλύω; πόθεν θανάσιμος τύχα,
γύναι, σὰν ἔβα, τάλαινα, καρδίαν;
εἴποι τις ἂν τὸ πραχθέν, ἢ μάτην ὄχλον
στέγει τύραννον δῶμα προσπόλων ἐμῶν;
ὤμοι μοι σέθεν,
μέλεος, οἷον εἶδον ἄλγος δόμων,
οὐ τλητὸν οὐδὲ ῥητόν. ἀλλ’ ἀπωλόμην·
ἔρημος οἶκος, καὶ τέκν’ ὀρφανεύεται.
ἔλιπες οὓς ἔτεκες, ἔλιπες, ὦ φίλα
γυναικῶν ἀρίστα θ’ ὁπόσας ὁρᾷ
φέγγος ἀελίου
τε καὶ νυκτὸς ἀστερωπὸν σέλας.