Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.2.688-5.2.731
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Αὐλίδι 5.2.688-731
Not analysed yet
ἀποστολαὶ γὰρ μακάριαι μέν, ἀλλʼ ὅμως
δάκνουσι τοὺς τεκόντας, ὅταν ἄλλοις δόμοις
παῖδας παραδιδῷ πολλὰ μοχθήσας πατήρ.
οὐχ ὧδʼ ἀσύνετός εἰμι, πείσεσθαι δέ με
καὐτὴν δόκει τάδʼ, ὥστε μή σε νουθετεῖν,
ὅταν σὺν ὑμεναίοισιν ἐξάγω κόρην·
ἀλλʼ ὁ νόμος αὐτὰ τῷ χρόνῳ συνισχανεῖ.
τοὔνομα μὲν οὖν παῖδʼ οἶδʼ ὅτῳ κατῄνεσας,
γένους δʼ ὁποίου χὡπόθεν, μαθεῖν θέλω.
Αἴγινα θυγάτηρ ἐγένετʼ Ἀσωποῦ πατρός.
ταύτην δὲ θνητῶν ἢ θεῶν ἔζευξε τίς;
Ζεύς· Αἰακὸν δʼ ἔφυσεν, Οἰνώνης πρόμον.
τὰ δʼ Αἰακοῦ παῖς τίς κατέσχε δώματα;
Πηλεύς· ὁ Πηλεὺς δʼ ἔσχε Νηρέως κόρην.
θεοῦ διδόντος, ἢ βίᾳ θεῶν λαβών;
Ζεὺς ἠγγύησε καὶ δίδωσʼ ὁ κύριος.
γαμεῖ δὲ ποῦ νιν; ἦ κατʼ οἶδμα πόντιον;
Χείρων ἵνʼ οἰκεῖ σεμνὰ Πηλίου βάθρα.
οὗ φασι Κενταύρειον ᾠκίσθαι γένος;
ἐνταῦθʼ ἔδαισαν Πηλέως γάμους θεοί.
Θέτις δʼ ἔθρεψεν ἢ πατὴρ Ἀχιλλέα;
Χείρων, ἵνʼ ἤθη μὴ μάθοι κακῶν βροτῶν.
φεῦ·
σοφός γʼ ὁ θρέψας χὡ διδοὺς σοφώτερος.
τοιόσδε παιδὸς σῆς ἀνὴρ ἔσται πόσις.
οὐ μεμπτός. οἰκεῖ δʼ ἄστυ ποῖον Ἑλλάδος;
Ἀπιδανὸν ἀμφὶ ποταμὸν ἐν Φθίας ὅροις.
ἐκεῖσʼ ἀπάξει σὴν ἐμήν τε παρθένον;
κείνῳ μελήσει ταῦτα, τῷ κεκτημένῳ.
ἀλλʼ εὐτυχοίτην. τίνι δʼ ἐν ἡμέρᾳ γαμεῖ;
ὅταν σελήνης εὐτυχὴς ἔλθῃ κύκλος.
προτέλεια δʼ ἤδη παιδὸς ἔσφαξας θεᾷ;
μέλλω· ʼπὶ ταύτῃ καὶ καθέσταμεν τύχῃ.
κἄπειτα δαίσεις τοὺς γάμους ἐς ὕστερον;
θύσας γε θύμαθʼ ἃ ἐμὲ χρὴ θῦσαι θεοῖς.
ἡμεῖς δὲ θοίνην ποῦ γυναιξὶ θήσομεν;
ἐνθάδε παρʼ εὐπρύμνοισιν Ἀργείων πλάταις.
καλῶς ἀναγκαίως τε· συνενέγκοι δʼ ὅμως.
οἶσθʼ οὖν ὃ δρᾶσον, ὦ γύναι; πιθοῦ δέ μοι.
τί χρῆμα; πείθεσθαι γὰρ εἴθισμαι σέθεν.
ἡμεῖς μὲν ἐνθάδʼ, οὗπέρ ἐσθʼ ὁ νυμφίος—
μητρὸς τί χωρὶς δράσεθʼ, ἃ ἐμὲ δρᾶν χρεών;
ἐκδώσομεν σὴν παῖδα Δαναϊδῶν μέτα.
ἡμᾶς δὲ ποῦ χρὴ τηνικαῦτα τυγχάνειν;
χώρει πρὸς Ἄργος παρθένους τε τημέλει.