Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.1.456-5.1.501
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις 5.1.456-501
Not analysed yet
ἀλλʼ οἵδε χέρας δεσμοῖς δίδυμοι
συνερεισθέντες χωροῦσι, νέον
πρόσφαγμα θεᾶς· σιγᾶτε, φίλαι.
τὰ γὰρ Ἑλλήνων ἀκροθίνια δὴ
ναοῖσι πέλας τάδε βαίνει·
οὐδʼ ἀγγελίας ψευδεῖς ἔλακεν
βουφορβὸς ἀνήρ.
ὦ πότνιʼ, εἴ σοι τάδʼ ἀρεσκόντως
πόλις ἥδε τελεῖ, δέξαι θυσίας,
ἃς ὁ παρʼ ἡμῖν νόμος οὐχ ὁσίας
ἀναφαίνει.
εἶἑν·
τὰ τῆς θεοῦ μὲν πρῶτον ὡς καλῶς ἔχῃ
φροντιστέον μοι. μέθετε τῶν ξένων χέρας,
ὡς ὄντες ἱεροὶ μηκέτʼ ὦσι δέσμιοι.
ναοῦ δʼ ἔσω στείχοντες εὐτρεπίζετε
ἃ χρὴ ʼπὶ τοῖς παροῦσι καὶ νομίζεται.
φεῦ·
τίς ἆρα μήτηρ ἡ τεκοῦσʼ ὑμᾶς ποτε
πατήρ τʼ; ἀδελφή τʼ, εἰ γεγῶσα τυγχάνει —
οἵων στερεῖσα διπτύχων νεανιῶν
ἀνάδελφος ἔσται. —τὰς τύχας τίς οἶδʼ ὅτῳ
τοιαίδʼ ἔσονται; πάντα γὰρ τὰ τῶν θεῶν
ἐς ἀφανὲς ἕρπει, κοὐδὲν οἶδʼ οὐδεὶς κακὸν
ἡ γὰρ τύχη παρήγαγʼ ἐς τὸ δυσμαθές.
πόθεν ποθʼ ἥκετʼ, ὦ ταλαίπωροι ξένοι;
ὡς διὰ μακροῦ μὲν τήνδʼ ἐπλεύσατε χθόνα,
μακρὸν δʼ ἀπʼ οἴκων χρόνον ἔσεσθʼ ἀεὶ κάτω.
τί ταῦτʼ ὀδύρῃ, κἀπὶ τοῖς μέλλουσι νῷν
κακοῖσι λυπεῖς, ἥτις εἶ ποτʼ, ὦ γύναι;
οὔτοι νομίζω σοφόν, ὃς ἂν μέλλων κτενεῖν
οἴκτῳ τὸ δεῖμα τοὐλέθρου νικᾶν θέλῃ.
οὐχ ὅστις Ἅιδην ἐγγὺς ὄντʼ οἰκτίζεται
σωτηρίας ἄνελπις· ὡς δύʼ ἐξ ἑνὸς
κακὼ συνάπτει, μωρίαν τʼ ὀφλισκάνει
θνῄσκει θʼ ὁμοίως· τὴν τύχην δʼ ἐᾶν χρεών.
ἡμᾶς δὲ μὴ θρήνει σύ· τὰς γὰρ ἐνθάδε
θυσίας ἐπιστάμεσθα καὶ γιγνώσκομεν.
πότερος ἄρʼ ὑμῶν ἐνθάδʼ ὠνομασμένος
Πυλάδης κέκληται; τόδε μαθεῖν πρῶτον θέλω.
ὅδʼ, εἴ τι δή σοι τοῦτʼ ἐν ἡδονῇ μαθεῖν.
ποίας πολίτης πατρίδος Ἕλληνος γεγώς;
τί δʼ ἂν μαθοῦσα τόδε πλέον λάβοις, γύναι;
πότερον ἀδελφὼ μητρός ἐστον ἐκ μιᾶς;
φιλότητί γʼ· ἐσμὲν δʼ οὐ κασιγνήτω, γύναι.
σοὶ δʼ ὄνομα ποῖον ἔθεθʼ ὁ γεννήσας πατήρ;
τὸ μὲν δίκαιον Δυστυχὴς καλοίμεθʼ ἄν.
οὐ τοῦτʼ ἐρωτῶ· τοῦτο μὲν δὸς τῇ τύχῃ.