Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.1.502-5.1.542
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις 5.1.502-542
Not analysed yet
ἀνώνυμοι θανόντες οὐ γελῴμεθʼ ἄν.
τί δὲ φθονεῖς τοῦτο; ἦ φρονεῖς οὕτω μέγα;
τὸ σῶμα θύσεις τοὐμόν, οὐχὶ τοὔνομα.
οὐδʼ ἂν πόλιν φράσειας ἥτις ἐστί σοι;
ζητεῖς γὰρ οὐδὲν κέρδος, ὡς θανουμένῳ.
χάριν δὲ δοῦναι τήνδε κωλύει τί σε;
τὸ κλεινὸν Ἄργος πατρίδʼ ἐμὴν ἐπεύχομαι.
πρὸς θεῶν, ἀληθῶς, ὦ ξένʼ, εἶ κεῖθεν γεγώς;
ἐκ τῶν Μυκηνῶν γʼ, αἵ ποτʼ ἦσαν ὄλβιαι.
φυγὰς δʼ ἀπῆρας πατρίδος, ἢ ποίᾳ τύχῃ;
φεύγω τρόπον γε δή τινʼ οὐχ ἑκὼν ἑκών.
ἆρʼ ἄν τί μοι φράσειας ὧν ἐγὼ θέλω;
ὡς ἐν παρέργῳ τῆς ἐμῆς δυσπραξίας.
καὶ μὴν ποθεινός γʼ ἦλθες ἐξ Ἄργους μολών.
οὔκουν ἐμαυτῷ γʼ· εἰ δὲ σοί, σὺ τοῦτʼ ἔρα.
Τροίαν ἴσως οἶσθʼ, ἧς ἁπανταχοῦ λόγος.
ὡς μήποτʼ ὤφελόν γε μηδʼ ἰδὼν ὄναρ.
φασίν νιν οὐκέτʼ οὖσαν οἴχεσθαι δορί.
ἔστιν γὰρ οὕτως οὐδʼ ἄκραντʼ ἠκούσατε.
Ἑλένη δʼ ἀφῖκται δῶμα Μενέλεω πάλιν;
ἥκει, κακῶς γʼ ἐλθοῦσα τῶν ἐμῶν τινι.
καὶ ποῦ ʼστι; κἀμοὶ γάρ τι προυφείλει κακόν.
Σπάρτῃ ξυνοικεῖ τῷ πάρος ξυνευνέτῃ.
ὦ μῖσος εἰς Ἕλληνας, οὐκ ἐμοὶ μόνῃ.
ἀπέλαυσα κἀγὼ δή τι τῶν κείνης γάμων.
νόστος δʼ Ἀχαιῶν ἐγένεθʼ, ὡς κηρύσσεται;
ὡς πάνθʼ ἅπαξ με συλλαβοῦσʼ ἀνιστορεῖς.
πρὶν γὰρ θανεῖν σε, τοῦδʼ ἐπαυρέσθαι θέλω.
ἔλεγχʼ, ἐπειδὴ τοῦδʼ ἐρᾷς· λέξω δʼ ἐγώ.
Κάλχας τις ἦλθε μάντις ἐκ Τροίας πάλιν;
ὄλωλεν, ὡς ἦν ἐν Μυκηναίοις λόγος.
ὦ πότνιʼ, ὡς εὖ. —τί γὰρ ὁ Λαέρτου γόνος;
οὔπω νενόστηκʼ οἶκον, ἔστι δʼ, ὡς λόγος.
ὄλοιτο, νόστου μήποτʼ ἐς πάτραν τυχών.
μηδὲν κατεύχου· πάντα τἀκείνου νοσεῖ.
Θέτιδος δʼ ὁ τῆς Νηρῇδος ἔστι παῖς ἔτι;
οὐκ ἔστιν· ἄλλως λέκτρʼ ἔγημʼ ἐν Αὐλίδι.
δόλια γάρ, ὡς ἴσασιν οἱ πεπονθότες.
τίς εἶ ποθʼ; ὡς εὖ πυνθάνῃ τἀφʼ Ἑλλάδος.
ἐκεῖθέν εἰμι· παῖς ἔτʼ οὖσʼ ἀπωλόμην.
ὀρθῶς ποθεῖς ἄρʼ εἰδέναι τἀκεῖ, γύναι.