Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.1.588-5.1.629
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις 5.1.588-629
Not analysed yet
οὐδένα γὰρ εἶχον ὅστις ἀγγείλαι μολὼν
ἐς Ἄργος αὖθις, τάς τʼ ἐμὰς ἐπιστολὰς
πέμψειε σωθεὶς τῶν ἐμῶν φίλων τινί.
σὺ δʼ —εἶ γάρ, ὡς ἔοικας, οὔτε δυσμενὴς
καὶ τὰς Μυκήνας οἶσθα χοὓς κἀγὼ θέλω —
σώθητι, καὶ σὺ μισθὸν οὐκ αἰσχρὸν λαβών,
κούφων ἕκατι γραμμάτων σωτηρίαν.
οὗτος δʼ, ἐπείπερ πόλις ἀναγκάζει τάδε,
θεᾷ γενέσθω θῦμα χωρισθεὶς σέθεν.
καλῶς ἔλεξας τἄλλα πλὴν ἕν, ὦ ξένη·
τὸ γὰρ σφαγῆναι τόνδε μοι βάρος μέγα.
ὁ ναυστολῶν γάρ εἰμʼ ἐγὼ τὰς συμφοράς,
οὗτος δὲ συμπλεῖ τῶν ἐμῶν μόχθων χάριν.
οὔκουν δίκαιον ἐπʼ ὀλέθρῳ τῷ τοῦδʼ ἐμὲ
χάριν τίθεσθαι καὐτὸν ἐκδῦναι κακῶν.
ἀλλʼ ὣς γενέσθω· τῷδε μὲν δέλτον δίδου·
πέμψει γὰρ Ἄργος, ὥστε σοι καλῶς ἔχειν·
ἡμᾶς δʼ ὁ χρῄζων κτεινέτω. τὰ τῶν φίλων
αἴσχιστον ὅστις καταβαλὼν ἐς ξυμφορὰς
αὐτὸς σέσῳσται. τυγχάνει δʼ ὅδʼ ὢν φίλος,
ὃν οὐδὲν ἧσσον ἢ ʼμὲ φῶς ὁρᾶν θέλω.
ὦ λῆμʼ ἄριστον, ὡς ἀπʼ εὐγενοῦς τινος
ῥίζης πέφυκας τοῖς φίλοις τʼ ὀρθῶς φίλος.
τοιοῦτος εἴη τῶν ἐμῶν ὁμοσπόρων
ὅσπερ λέλειπται. καὶ γὰρ οὐδʼ ἐγώ, ξένοι,
ἀνάδελφός εἰμι, πλὴν ὅσʼ οὐχ ὁρῶσά νιν.
ἐπεὶ δὲ βούλῃ ταῦτα, τόνδε πέμψομεν
δέλτον φέροντα, σὺ δὲ θανῇ· πολλὴ δέ τις
προθυμία σε τοῦδʼ ἔχουσα τυγχάνει.
θύσει δὲ τίς με καὶ τὰ δεινὰ τλήσεται;
ἐγώ· θεᾶς γὰρ τῆσδε προστροπὴν ἔχω.
ἄζηλά γʼ, ὦ νεᾶνι, κοὐκ εὐδαίμονα.
ἀλλʼ εἰς ἀνάγκην κείμεθʼ, ἣν φυλακτέον.
αὐτὴ ξίφει θύουσα θῆλυς ἄρσενας;
οὔκ, ἀλλὰ χαίτην ἀμφὶ σὴν χερνίψομαι.
ὁ δὲ σφαγεὺς τίς; εἰ τάδʼ ἱστορεῖν με χρή.
ἔσω δόμων τῶνδʼ εἰσὶν οἷς μέλει τάδε.
τάφος δὲ ποῖος δέξεταί μʼ, ὅταν θάνω;
πῦρ ἱερὸν ἔνδον χάσμα τʼ εὐρωπὸν πέτρας.
φεῦ·
πῶς ἄν μʼ ἀδελφῆς χεὶρ περιστείλειεν ἄν;
μάταιον εὐχήν, ὦ τάλας, ὅστις ποτʼ εἶ,
ηὔξω· μακρὰν γὰρ βαρβάρου ναίει χθονός.