Ancient Greek · ~6 min
Episode 5, lines 5.4.788-5.4.830
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις 5.4.788-830
Not analysed yet
ὦ ῥᾳδίοις ὅρκοισι περιβαλοῦσά με,
κάλλιστα δʼ ὀμόσασʼ, οὐ πολὺν σχήσω χρόνον,
τὸν δʼ ὅρκον ὃν κατώμοσʼ ἐμπεδώσομεν.
ἰδού, φέρω σοι δέλτον ἀποδίδωμί τε,
Ὀρέστα, τῆσδε σῆς κασιγνήτης πάρα.
δέχομαι· παρεὶς δὲ γραμμάτων διαπτυχὰς
τὴν ἡδονὴν πρῶτʼ οὐ λόγοις αἱρήσομαι.
ὦ φιλτάτη μοι σύγγονʼ, ἐκπεπληγμένος
ὅμως σʼ ἀπίστῳ περιβαλὼν βραχίονι
ἐς τέρψιν εἶμι, πυθόμενος θαυμάστʼ ἐμοί.
ξένʼ, οὐ δικαίως τῆς θεοῦ τὴν πρόσπολον
χραίνεις ἀθίκτοις περιβαλὼν πέπλοις χέρα.
ὦ συγκασιγνήτη τε κἀκ ταὐτοῦ πατρὸς
Ἀγαμέμνονος γεγῶσα, μή μʼ ἀποστρέφου,
ἔχουσʼ ἀδελφόν, οὐ δοκοῦσʼ ἕξειν ποτέ.
ἐγώ σʼ ἀδελφὸν τὸν ἐμόν; οὐ παύσῃ λέγων;
τὸ δʼ Ἄργος αὐτοῦ μεστὸν ἥ τε Ναυπλία.
οὐκ ἔστʼ ἐκεῖ σός, ὦ τάλαινα, σύγγονος.
ἀλλʼ ἡ Λάκαινα Τυνδαρίς σʼ ἐγείνατο;
Πέλοπός γε παιδὶ παιδός, οὗ ʼκπέφυκʼ ἐγώ.
τί φῄς; ἔχεις τι τῶνδέ μοι τεκμήριον;
ἔχω· πατρῴων ἐκ δόμων τι πυνθάνου.
οὐκοῦν λέγειν μὲν χρὴ σέ, μανθάνειν δʼ ἐμέ.
λέγοιμʼ ἄν, ἀκοῇ πρῶτον Ἠλέκτρας τάδε·
Ἀτρέως Θυέστου τʼ οἶσθα γενομένην ἔριν;
ἤκουσα· χρυσῆς ἀρνὸς ἦν νείκη πέρι.
ταῦτʼ οὖν ὑφήνασʼ οἶσθʼ ἐν εὐπήνοις ὑφαῖς;
ὦ φίλτατʼ, ἐγγὺς τῶν ἐμῶν κάμπτεις φρενῶν.
εἰκώ τʼ ἐν ἱστοῖς ἡλίου μετάστασιν;
ὕφηνα καὶ τόδʼ εἶδος εὐμίτοις πλοκαῖς.
καὶ λούτρʼ ἐς Αὖλιν μητρὸς ἀνεδέξω πάρα;
οἶδʼ· οὐ γὰρ ὁ γάμος ἐσθλὸς ὤν μʼ ἀφείλετο.
τί γάρ; κόμας σὰς μητρὶ δοῦσα σῇ φέρειν;
μνημεῖά γʼ ἀντὶ σώματος τοὐμοῦ τάφῳ.
ἃ δʼ εἶδον αὐτός, τάδε φράσω τεκμήρια·
Πέλοπος παλαιὰν ἐν δόμοις λόγχην πατρός,
ἣν χερσὶ πάλλων παρθένον Πισάτιδα
ἐκτήσαθʼ Ἱπποδάμειαν, Οἰνόμαον κτανών,
ἐν παρθενῶσι τοῖσι σοῖς κεκρυμμένην.
ὦ φίλτατʼ, οὐδὲν ἄλλο, φίλτατος γὰρ εἶ,
ἔχω σʼ, Ὀρέστα, τηλύγετον ἀπὸ πατρίδος
Ἀργόθεν, ὦ φίλος.