Ancient Greek · ~7 min
Episode 5
Euripides, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις 5.5
Not analysed yet
κἀγώ σε τὴν θανοῦσαν, ὡς δοξάζεται.
κατὰ δὲ δάκρυ, κατὰ δὲ γόος ἅμα χαρᾷ
τὸ σὸν νοτίζει βλέφαρον, ὡσαύτως δʼ ἐμόν.
τόδʼ ἔτι βρέφος
ἔλιπον ἀγκάλαισι νεαρὸν τροφοῦ
νεαρὸν ἐν δόμοις.
ὦ κρεῖσσον ἢ λόγοισιν εὐτυχοῦσά μου
ψυχά, τί φῶ; θαυμάτων
πέρα καὶ λόγου πρόσω τάδʼ ἐπέβα.
τὸ λοιπὸν εὐτυχοῖμεν ἀλλήλων μέτα.
ἄτοπον ἁδονὰν ἔλαβον, ὦ φίλαι·
δέδοικα δʼ ἐκ χερῶν με μὴ πρὸς αἰθέρα
ἀμπτάμενος φύγῃ·
ἰὼ Κυκλωπὶς ἑστία· ἰὼ πατρίς,
Μυκήνα φίλα,
χάριν ἔχω ζόας, χάριν ἔχω τροφᾶς,
ὅτι μοι συνομαίμονα τόνδε δόμοις
ἐξεθρέψω φάος.
γένει μὲν εὐτυχοῦμεν, ἐς δὲ συμφοράς,
ὦ σύγγονʼ, ἡμῶν δυστυχὴς ἔφυ βίος.
ἐγᾦδʼ ἁ μέλεος, οἶδʼ, ὅτε φάσγανον
δέρᾳ θῆκέ μοι μελεόφρων πατήρ.
οἴμοι. δοκῶ γὰρ οὐ παρών σʼ ὁρᾶν ἐκεῖ.
ἀνυμέναιος, ὦ σύγγονʼ, Ἀχιλλέως
ἐς κλισίαν λέκτρων
δολίαν ὅτʼ ἀγόμαν·
παρὰ δὲ βωμὸν ἦν δάκρυα καὶ γόοι.
φεῦ φεῦ χερνίβων τῶν ἐκεῖ.
ᾤμωξα κἀγὼ τόλμαν ἣν ἔτλη πατήρ.
ἀπάτορʼ ἀπάτορα πότμον ἔλαχον.
ἄλλα δʼ ἐξ ἄλλων κυρεῖ
δαίμονος τύχᾳ τινός.
εἰ σόν γʼ ἀδελφόν, ὦ τάλαινʼ, ἀπώλεσας.
ὦ μελέα δεινᾶς τόλμας. δείνʼ ἔτλαν
δείνʼ ἔτλαν, ὤμοι σύγγονε. παρὰ δʼ ὀλίγον
ἀπέφυγες ὄλεθρον ἀνόσιον ἐξ ἐμᾶν
δαϊχθεὶς χερῶν.
ἁ δʼ ἐπʼ αὐτοῖσι τίς τελευτά;
τίς τύχα μοι συγχωρήσει;
τίνα σοι πόρον εὑρομένα —
πάλιν ἀπὸ πόλεως, ἀπὸ φόνου πέμψω
πατρίδʼ ἐς Ἀργείαν,
πρὶν ἐπὶ ξίφος αἵματι σῷ πελάσαι;
τόδε τόδε σόν, ὦ μελέα ψυχά,
χρέος ἀνευρίσκειν.
πότερον κατὰ χέρσον, οὐχὶ ναΐ —;
ἀλλὰ ποδῶν ῥιπᾷ
θανάτῳ πελάσεις ἄρα βάρβαρα φῦλα
καὶ διʼ ὁδοὺς ἀνόδους στείχων· διὰ κυανέας μὴν
στενοπόρου πέτρας μακρὰ κέλευθα να-
ΐοισιν δρασμοῖς.
τάλαινα, τάλαινα.
τίς ἂν οὖν τάδʼ ἂν ἢ θεὸς ἢ βροτὸς ἢ
τί τῶν ἀδοκήτων,
πόρον ἄπορον ἐξανύσας, δυοῖν
τοῖν μόνοιν Ἀτρείδαιν φαίνοι
κακῶν ἔκλυσιν;