Ancient Greek · ~7 min
Episode 15, lines 15.2.1554-15.2.1597
Euripides, Ὀρέστης 15.2.1554-1597
Not analysed yet
ἥκω κλύων τὰ δεινὰ καὶ δραστήρια
δισσοῖν λεόντοιν· οὐ γὰρ ἄνδρʼ αὐτὼ καλῶ.
ἤκουσα γὰρ δὴ τὴν ἐμὴν ξυνάορον
ὡς οὐ τέθνηκεν, ἀλλʼ ἄφαντος οἴχεται —
κενὴν ἀκούσας βάξιν, ἣν φόβῳ σφαλεὶς
ἤγγειλέ μοί τις. ἀλλὰ τοῦ μητροκτόνου
τεχνάσματʼ ἐστὶ ταῦτα καὶ πολὺς γέλως.
ἀνοιγέτω τις δῶμα· προσπόλοις λέγω
ὠθεῖν πύλας τάσδʼ, ὡς ἂν ἀλλὰ παῖδʼ ἐμὴν
ῥυσώμεθʼ ἀνδρῶν ἐκ χερῶν μιαιφόνων,
καὶ τὴν τάλαιναν ἀθλίαν δάμαρτʼ ἐμὴν
λάβωμεν, ᾗ δεῖ ξυνθανεῖν ἐμῇ χερὶ
τοὺς διολέσαντας τὴν ἐμὴν ξυνάορον.
οὗτος σύ, κλῄθρων τῶνδε μὴ ψαύσῃς χερί·
Μενέλαον εἶπον, ὃς πεπύργωσαι θράσει·
ἢ τῷδε θριγκῷ κρᾶτα συνθραύσω σέθεν,
ῥήξας παλαιὰ γεῖσα, τεκτόνων πόνον.
μοχλοῖς δʼ ἄραρε κλῇθρα, σῆς βοηδρόμου
σπουδῆς ἅ σʼ εἴρξει, μὴ δόμων ἔσω περᾶν.
ἔα, τί χρῆμα; λαμπάδων ὁρῶ σέλας,
δόμων δʼ ἐπʼ ἄκρων τούσδε πυργηρουμένους,
ξίφος δʼ ἐμῆς θυγατρὸς ἐπίφρουρον δέρῃ.
πότερον ἐρωτᾶν ἢ κλύειν ἐμοῦ θέλεις;
οὐδέτερʼ· ἀνάγκη δʼ, ὡς ἔοικε, σου κλύειν.
μέλλω κτενεῖν σου θυγατέρʼ, εἰ βούλῃ μαθεῖν.
Ἑλένην φονεύσας ἐπὶ φόνῳ πράσσεις φόνον;
εἰ γὰρ κατέσχον μὴ θεῶν κλεφθεὶς ὕπο.
ἀρνῇ κατακτὰς κἀφʼ ὕβρει λέγεις τάδε;
λυπράν γε τὴν ἄρνησιν· εἰ γὰρ ὤφελον —
τί χρῆμα δρᾶσαι; παρακαλεῖς γὰρ ἐς φόβον.
τὴν Ἑλλάδος μιάστορʼ εἰς Ἅιδου βαλεῖν.
ἀπόδος δάμαρτος νέκυν, ὅπως χώσω τάφῳ.
θεοὺς ἀπαίτει. παῖδα δὲ κτενῶ σέθεν.
ὁ μητροφόντης ἐπὶ φόνῳ πράσσει φόνον;
ὁ πατρὸς ἀμύντωρ, ὃν σὺ προύδωκας θανεῖν.
οὐκ ἤρκεσέν σοι τὸ παρὸν αἷμα μητέρος;
οὐκ ἂν κάμοιμι τὰς κακὰς κτείνων ἀεί.
ἦ καὶ σύ, Πυλάδη, τοῦδε κοινωνεῖς φόνου;
φησὶν σιωπῶν· ἀρκέσω δʼ ἐγὼ λέγων.
ἀλλʼ οὔτι χαίρων, ἤν γε μὴ φύγῃς πτεροῖς.
οὐ φευξόμεσθα· πυρὶ δʼ ἀνάψομεν δόμους.
ἦ γὰρ πατρῷον δῶμα πορθήσεις τόδε;
ὡς μή γʼ ἔχῃς σύ, τήνδʼ ἐπισφάξας πυρί.
κτεῖνʼ· ὡς κτανών γε τῶνδέ μοι δώσεις δίκην.