Ancient Greek · ~5 min
Episode 11
Euripides, Φοίνισσαι 11.6
Not analysed yet
ἴθʼ ἐς φυγὰν τάλαιναν· ὄρεγε χέρα φίλαν,
πάτερ γεραιέ, πομπίμαν
ἔχων ἔμʼ ὥστε ναυσίπομπον αὔραν.
ἰδοὺ ἰδού, πορεύομαι·
τέκνον, σύ μοι ποδαγὸς ἀθλία γενοῦ.
γενόμεθα γενόμεθʼ, ἄθλιαί
γε δῆτα Θηβαιᾶν μάλιστα παρθένων.
πόθι γεραιὸν ἴχνος τίθημι;
βάκτρα πρόσφερʼ, ὦ τέκνον.
τᾷδε τᾷδε βᾶθί μοι,
τᾷδε τᾷδε πόδα τιθείς,
ὥστʼ ὄνειρον ἰσχύν.
ἰὼ ἰώ, δυστυχεστάτας φυγὰς
ἐλαύνων τὸν γέροντά μʼ ἐκ πάτρας.
ἰὼ ἰώ, δεινὰ δείνʼ ἐγὼ τλάς.
τί τλάς; τί τλάς; οὐχ ὁρᾷ Δίκα κακούς,
οὐδʼ ἀμείβεται βροτῶν ἀσυνεσίας.
ὅδʼ εἰμὶ μοῦσαν ὃς ἐπὶ καλ-
λίνικον οὐράνιον ἔβαν
μειξοπαρθένου κόρας
αἴνιγμʼ ἀσύνετον εὑρών.
Σφιγγὸς ἀναφέρεις ὄνειδος.
ἄπαγε τὰ πάρος εὐτυχήματʼ αὐδῶν.
τάδε σʼ ἐπέμενε μέλεα πάθεα
φυγάδα πατρίδος ἄπο γενόμενον,
ὦ πάτερ, θανεῖν που.
ποθεινὰ δάκρυα παρὰ φίλαισι παρθένοις
λιποῦσʼ ἄπειμι πατρίδος ἀποπρὸ γαίας
ἀπαρθένευτʼ ἀλωμένα.
φεῦ τὸ χρήσιμον φρενῶν
ἐς πατρός γε συμφορὰς
εὐκλεᾶ με θήσει·
τάλαινʼ ἐγὼ σῶν συγγόνου θʼ ὑβρισμάτων,
ὃς ἐκ δόμων νέκυς ἄθαπτος οἴχεται
μέλεος, ὅν, εἴ με καὶ θανεῖν, πάτερ, χρεών,
σκότια γᾷ καλύψω.
πρὸς ἥλικας φάνηθι σάς.
ἅλις ὀδυρμάτων ἐμῶν.
σὺ δʼ ἀμφὶ βωμίους λιτὰς —
κόρον ἔχουσʼ ἐμῶν κακῶν.
ἴθʼ ἀλλὰ Βρόμιος ἵνα τε σηκὸς
ἄβατος ὄρεσι μαινάδων.
Καδμείαν ᾧ νεβρίδα
στολιδωσαμένα ποτʼ ἐγὼ Σεμέλας
θίασον ἱερὸν ὄρεσιν ἀνεχόρευσα,
χάριν ἀχάριτον ἐς θεοὺς διδοῦσα;