Ancient Greek · ~7 min
Episode 11, lines 11.5.1668-11.5.1709
Euripides, Φοίνισσαι 11.5.1668-1709
Not analysed yet
ἓν τοῦτʼ ἂν εἴη τῶν ἀπορρήτων πόλει.
ἀλλʼ ἀμφὶ τραύματʼ ἄγρια τελαμῶνας βαλεῖν.
οὐκ ἔσθʼ ὅπως σὺ τόνδε τιμήσεις νέκυν.
ὦ φίλτατʼ, ἀλλὰ στόμα γε σὸν προσπτύξομαι.
οὐ μὴ ἐς γάμους σοὺς συμφορὰν κτήσῃ γόοις.
ἦ γὰρ γαμοῦμαι ζῶσα παιδὶ σῷ ποτε;
πολλή σʼ ἀνάγκη· ποῖ γὰρ ἐκφεύξῃ λέχος;
νὺξ ἆρʼ ἐκείνη Δαναΐδων μʼ ἕξει μίαν.
εἶδες τὸ τόλμημʼ οἷον ἐξωνείδισεν;
ἴστω σίδηρος ὅρκιόν τέ μοι ξίφος.
τί δʼ ἐκπροθυμῇ τῶνδʼ ἀπηλλάχθαι γάμων;
συμφεύξομαι τῷδʼ ἀθλιωτάτῳ πατρί.
γενναιότης σοι, μωρία δʼ ἔνεστί τις.
καὶ ξυνθανοῦμαί γʼ, ὡς μάθῃς περαιτέρω.
ἴθʼ, οὐ φονεύσεις παῖδʼ ἐμόν, λίπε χθόνα.
ὦ θύγατερ, αἰνῶ μέν σε τῆς προθυμίας.
ἀλλʼ εἰ γαμοίμην, σὺ δὲ μόνος φεύγοις, πάτερ;
μένʼ εὐτυχοῦσα, τἄμʼ ἐγὼ στέρξω κακά.
καὶ τίς σε τυφλὸν ὄντα θεραπεύσει, πάτερ;
πεσὼν ὅπου μοι μοῖρα κείσομαι πέδῳ.
ὁ δʼ Οἰδίπους ποῦ καὶ τὰ κλείνʼ αἰνίγματα;
ὄλωλʼ· ἓν ἦμάρ μʼ ὤλβισʼ, ἓν δʼ ἀπώλεσεν.
οὔκουν μετασχεῖν κἀμὲ δεῖ τῶν σῶν κακῶν;
αἰσχρὰ φυγὴ θυγατρὶ σὺν τυφλῷ πατρί.
οὔ, σωφρονούσῃ γʼ, ἀλλὰ γενναία, πάτερ.
προσάγαγέ νύν με, μητρὸς ὡς ψαύσω σέθεν.
ἰδού, γεραιᾶς φιλτάτης ψαῦσον χερί.
ὦ μῆτερ, ὦ ξυνάορʼ ἀθλιωτάτη.
οἰκτρὰ πρόκειται, πάντʼ ἔχουσʼ ὁμοῦ κακά.
Ἐτεοκλέους δὲ πτῶμα Πολυνείκους τε ποῦ;
τώδʼ ἐκτάδην σοι κεῖσθον ἀλλήλοιν πέλας.
πρόσθες τυφλὴν χεῖρʼ ἐπὶ πρόσωπα δυστυχῆ.
ἰδού, θανόντων σῶν τέκνων ἅπτου χερί.
ὦ φίλα πεσήματʼ ἄθλιʼ ἀθλίου πατρός.
ὦ φίλτατον δῆτʼ ὄνομα Πολυνείκους ἐμοί.
νῦν χρησμός, ὦ παῖ, Λοξίου περαίνεται.
ὁ ποῖος; ἀλλʼ ἦ πρὸς κακοῖς ἐρεῖς κακά;
ἐν ταῖς Ἀθήναις κατθανεῖν μʼ ἀλώμενον.
ποῦ; τίς σε πύργος Ἀτθίδος προσδέξεται;
ἱερὸς Κολωνός, δώμαθʼ ἱππίου θεοῦ.
ἀλλʼ εἶα, τυφλῷ τῷδʼ ὑπηρέτει πατρί,
ἐπεὶ προθυμῇ τῆσδε κοινοῦσθαι φυγῆς.