Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.1.369-3.1.410
Euripides, Φοίνισσαι 3.1.369-410
Not analysed yet
ὧν οὐ δικαίως ἀπελαθεὶς ξένην πόλιν
ναίω, διʼ ὄσσων νᾶμʼ ἔχων δακρύρροον.
ἀλλʼ ἐκ γὰρ ἄλγους ἄλγος αὖ σὲ δέρκομαι
ἔχουσαν, οἴμοι τῶν ἐμῶν ἐγὼ κακῶν.
ὡς δεινὸν ἔχθρα, μῆτερ, οἰκείων φίλων
.
τί γὰρ πατήρ μοι πρέσβυς ἐν δόμοισι δρᾷ,
σκότον δεδορκώς; τί δὲ κασίγνηται δύο;
ἦ που στένουσι τλήμονες φυγὰς ἐμάς;
κακῶς θεῶν τις Οἰδίπου φθείρει γένος·
οὕτω γὰρ ἤρξατʼ, ἄνομα μὲν τεκεῖν ἐμέ,
κακῶς δὲ γῆμαι πατέρα σὸν φῦναί τε σέ.
ἀτὰρ τί ταῦτα; δεῖ φέρειν τὰ τῶν θεῶν.
ὅπως δʼ ἔρωμαι, μή τι σὴν δάκω φρένα,
δέδοιχʼ, ἃ χρῄζω· διὰ πόθου δʼ ἐλήλυθα.
ἀλλʼ ἐξερώτα, μηδὲν ἐνδεὲς λίπῃς·
ἃ γὰρ σὺ βούλῃ, ταὔτʼ ἐμοί, μῆτερ, φίλα.
καὶ δή σʼ ἐρωτῶ πρῶτον ὧν χρῄζω τυχεῖν,
τί τὸ στέρεσθαι πατρίδος; ἦ κακὸν μέγα;
μέγιστον· ἔργῳ δʼ ἐστὶ μεῖζον ἢ λόγῳ.
τίς ὁ τρόπος αὐτοῦ; τί φυγάσιν τὸ δυσχερές;
ἓν μὲν μέγιστον, οὐκ ἔχει παρρησίαν.
δούλου τόδʼ εἶπας, μὴ λέγειν ἅ τις φρονεῖ.
τὰς τῶν κρατούντων ἀμαθίας φέρειν χρεών.
καὶ τοῦτο λυπρόν, συνασοφεῖν τοῖς μὴ σοφοῖς.
ἀλλʼ ἐς τὸ κέρδος παρὰ φύσιν δουλευτέον.
αἱ δʼ ἐλπίδες βόσκουσι φυγάδας, ὡς λόγος.
καλοῖς βλέπουσαί γʼ ὄμμασιν, μέλλουσι δέ.
οὐδʼ ὁ χρόνος αὐτὰς διεσάφησʼ οὔσας κενάς;
ἔχουσιν Ἀφροδίτην τινʼ ἡδεῖαν κακῶν.
πόθεν δʼ ἐβόσκου, πρὶν γάμοις εὑρεῖν βίον;
ποτὲ μὲν ἐπʼ ἦμαρ εἶχον, εἶτʼ οὐκ εἶχον ἄν.
φίλοι δὲ πατρὸς καὶ ξένοι σʼ οὐκ ὠφέλουν;
εὖ πρᾶσσε· τὰ φίλων δʼ οὐδέν, ἤν τι δυστυχῇς.
οὐδʼ ηὑγένειά σʼ ἦρεν εἰς ὕψος μέγαν;
κακὸν τὸ μὴ ἔχειν· τὸ γένος οὐκ ἔβοσκέ με.
ἡ πατρίς, ὡς ἔοικε, φίλτατον βροτοῖς.
οὐδʼ ὀνομάσαι δύναιʼ ἂν ὡς ἐστὶν φίλον.
πῶς δʼ ἦλθες Ἄργος; τίνʼ ἐπίνοιαν ἔσχεθες;
ἔχρησʼ Ἀδράστῳ Λοξίας χρησμόν τινα.
ποῖον; τί τοῦτʼ ἔλεξας; οὐκ ἔχω μαθεῖν.