Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.1.411-3.1.456
Euripides, Φοίνισσαι 3.1.411-456
Not analysed yet
κάπρῳ λέοντί θʼ ἁρμόσαι παίδων γάμους.
καὶ σοὶ τί θηρῶν ὀνόματος μετῆν, τέκνον;
οὐκ οἶδʼ· ὁ δαίμων μʼ ἐκάλεσεν πρὸς τὴν τύχην.
σοφὸς γὰρ ὁ θεός· τίνι τρόπῳ δʼ ἔσχες λέχος;
νὺξ ἦν, Ἀδράστου δʼ ἦλθον ἐς παραστάδας.
κοίτας ματεύων, ᾗ φυγὰς πλανώμενος;
ἦν ταῦτα· κᾆτά γʼ ἦλθεν ἄλλος αὖ φυγάς.
τίς οὗτος; ὡς ἄρʼ ἄθλιος κἀκεῖνος ἦν.
Τυδεύς, ὃν Οἰνέως φασὶν ἐκφῦναι πατρός.
τί θηρσὶν ὑμᾶς δῆτʼ Ἄδραστος ᾔκασεν;
στρωμνῆς ἐς ἀλκὴν οὕνεκʼ ἤλθομεν πέρι.
ἐνταῦθα Ταλαοῦ παῖς συνῆκε θέσφατα;
κἄδωκέ γʼ ἡμῖν δύο δυοῖν νεάνιδας.
ἆρʼ εὐτυχεῖς οὖν τοῖς γάμοις ἢ δυστυχεῖς;
οὐ μεμπτὸς ἡμῖν ὁ γάμος ἐς τόδʼ ἡμέρας.
πῶς δʼ ἐξέπεισας δεῦρό σοι σπέσθαι στρατόν;
δισσοῖς Ἄδραστος ὤμοσεν γαμβροῖς τόδε,
ἄμφω κατάξειν ἐς πάτραν, πρόσθεν δʼ ἐμέ.
πολλοὶ δὲ Δαναῶν καὶ Μυκηναίων ἄκροι
πάρεισι, λυπρὰν χάριν, ἀναγκαίαν δʼ, ἐμοὶ
διδόντες· ἐπὶ γὰρ τὴν ἐμὴν στρατεύομαι
πόλιν. θεοὺς δʼ ἐπώμοσʼ ὡς ἀκουσίως
τοῖς φιλτάτοις ἑκοῦσιν ἠράμην δόρυ.
ἀλλʼ ἐς σὲ τείνει τῶνδε διάλυσις κακῶν,
μῆτερ, διαλλάξασαν ὁμογενεῖς φίλους
παῦσαι πόνων με καὶ σὲ καὶ πᾶσαν πόλιν.
πάλαι μὲν οὖν ὑμνηθέν, ἀλλʼ ὅμως ἐρῶ·
τὰ χρήματʼ ἀνθρώποισι τιμιώτατα,
δύναμίν τε πλείστην τῶν ἐν ἀνθρώποις ἔχει.
ἁγὼ μεθήκω δεῦρο μυρίαν ἄγων
λόγχην· πένης γὰρ οὐδὲν εὐγενὴς ἀνήρ.
καὶ μὴν Ἐτεοκλῆς ἐς διαλλαγὰς ὅδε
χωρεῖ· σὸν ἔργον, μῆτερ Ἰοκάστη, λέγειν
τοιούσδε μύθους οἷς διαλλάξεις τέκνα.
μῆτερ, πάρειμι· τὴν χάριν δὲ σοὶ διδοὺς
ἦλθον. τί χρὴ δρᾶν; ἀρχέτω δέ τις λόγου·
ὡς ἀμφὶ τείχη καὶ ξυνωρίδας λόχων
τάσσων ἐπέσχον πόλιν, ὅπως κλύοιμί σου
κοινὰς βραβείας, αἷς ὑπόσπονδον μολεῖν
τόνδʼ εἰσεδέξω τειχέων πείσασά με.
ἐπίσχες· οὔτοι τὸ ταχὺ τὴν δίκην ἔχει,
βραδεῖς δὲ μῦθοι πλεῖστον ἀνύουσιν σοφόν.
σχάσον δὲ δεινὸν ὄμμα καὶ θυμοῦ πνοάς·
οὐ γὰρ τὸ λαιμότμητον εἰσορᾷς κάρα
Γοργόνος, ἀδελφὸν δʼ εἰσορᾷς ἥκοντα σόν.