Ancient Greek
Episode 5, lines 5.3.694-5.3.736
Euripides, Τρῳάδες 5.3.694-736
Not analysed yet
οὕτω δὲ κἀγὼ πόλλʼ ἔχουσα πήματα
ἄφθογγός εἰμι καὶ παρεῖσʼ ἐῶ στόμα·
νικᾷ γὰρ οὑκ θεῶν με δύστηνος κλύδων.
ἀλλʼ, ὦ φίλη παῖ, τὰς μὲν Ἕκτορος τύχας
ἔασον· οὐ μὴ δάκρυά νιν σώσῃ τὰ σά·
τίμα δὲ τὸν παρόντα δεσπότην σέθεν,
φίλον διδοῦσα δέλεαρ ἀνδρὶ σῶν τρόπων.
κἂν δρᾷς τάδʼ, ἐς τὸ κοινὸν εὐφρανεῖς φίλους
καὶ παῖδα τόνδε παιδὸς ἐκθρέψειας ἂν
Τροίᾳ μέγιστον ὠφέλημʼ, ἵνʼ —εἴ ποτε —
ἐκ σοῦ γενόμενοι παῖδες Ἴλιον πάλιν
κατοικίσειαν, καὶ πόλις γένοιτʼ ἔτι.
ἀλλʼ ἐκ λόγου γὰρ ἄλλος ἐκβαίνει λόγος,
τίνʼ αὖ δέδορκα τόνδʼ Ἀχαιϊκὸν λάτριν
στείχοντα καινῶν ἄγγελον βουλευμάτων;
Φρυγῶν ἀρίστου πρίν ποθʼ Ἕκτορος δάμαρ,
μή με στυγήσῃς· οὐχ ἑκὼν γὰρ ἀγγελῶ.
Δαναῶν δὲ κοινὰ Πελοπιδῶν τʼ ἀγγέλματα
τί δʼ ἔστιν; ὥς μοι φροιμίων ἄρχῃ κακῶν.
ἔδοξε τόνδε παῖδα πῶς εἴπω λόγον;
μῶν οὐ τὸν αὐτὸν δεσπότην ἡμῖν ἔχειν;
οὐδεὶς Ἀχαιῶν τοῦδε δεσπόσει ποτέ.
ἀλλʼ ἐνθάδʼ αὐτοῦ λείψανον Φρυγῶν λιπεῖν;
οὐκ οἶδʼ ὅπως σοι ῥᾳδίως εἴπω κακά.
ἐπῄνεσʼ αἰδῶ, πλὴν ἐὰν λέγῃς καλά.
κτενοῦσι σὸν παῖδʼ, ὡς πύθῃ κακὸν μέγα.
οἴμοι, γάμων τόδʼ ὡς κλύω μεῖζον κακόν.
νικᾷ δʼ Ὀδυσσεὺς ἐν Πανέλλησιν λέγων
αἰαῖ μάλʼ· οὐ γὰρ μέτρια πάσχομεν κακά.
λέξας ἀρίστου παῖδα μὴ τρέφειν πατρὸς
τοιαῦτα νικήσειε τῶν αὑτοῦ πέρι.
ῥῖψαι δὲ πύργων δεῖν σφε Τρωικῶν ἄπο.
ἀλλʼ ὣς γενέσθω, καὶ σοφωτέρα φανῇ·
μήτʼ ἀντέχου τοῦδʼ, εὐγενῶς δʼ ἄλγει κακοῖς,
μήτε σθένουσα μηδὲν ἰσχύειν δόκει.
ἔχεις γὰρ ἀλκὴν οὐδαμῇ. σκοπεῖν δὲ χρή·
πόλις τʼ ὄλωλε καὶ πόσις, κρατῇ δὲ σύ,
ἡμεῖς δὲ πρὸς γυναῖκα μάρνασθαι μίαν
οἷοί τε. τούτων οὕνεκʼ οὐ μάχης ἐρᾶν
οὐδʼ αἰσχρὸν οὐδὲν οὐδʼ ἐπίφθονόν σε δρᾶν,
οὐδʼ αὖ σʼ Ἀχαιοῖς βούλομαι ῥίπτειν ἀράς.
εἰ γάρ τι λέξεις ὧν χολώσεται στρατός,
οὔτʼ ἂν ταφείη παῖς ὅδʼ οὔτʼ οἴκτου τύχοι.