Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.3.737-5.3.781
Euripides, Τρῳάδες 5.3.737-781
Not analysed yet
σιγῶσα δʼ εὖ τε τὰς τύχας κεκτημένη
τὸν τοῦδε νεκρὸν οὐκ ἄθαπτον ἂν λίποις
αὐτή τʼ Ἀχαιῶν πρευμενεστέρων τύχοις.
ὦ φίλτατʼ, ὦ περισσὰ τιμηθεὶς τέκνον,
θανῇ πρὸς ἐχθρῶν μητέρʼ ἀθλίαν λιπών,
ἡ τοῦ πατρὸς δέ σʼ εὐγένειʼ ἀποκτενεῖ,
ἣ τοῖσιν ἄλλοις γίγνεται σωτηρία,
τὸ δʼ ἐσθλὸν οὐκ ἐς καιρὸν ἦλθε σοὶ πατρός.
ὦ λέκτρα τἀμὰ δυστυχῆ τε καὶ γάμοι,
οἷς ἦλθον ἐς μέλαθρον Ἕκτορός ποτε,
οὐ σφάγιον υἱὸν Δαναΐδαις τέξουσʼ ἐμόν,
ἀλλʼ ὡς τύραννον Ἀσιάδος πολυσπόρου.
ὦ παῖ, δακρύεις· αἰσθάνῃ κακῶν σέθεν;
τί μου δέδραξαι χερσὶ κἀντέχῃ πέπλων,
νεοσσὸς ὡσεὶ πτέρυγας ἐσπίτνων ἐμάς;
οὐκ εἶσιν Ἕκτωρ κλεινὸν ἁρπάσας δόρυ
γῆς ἐξανελθὼν σοὶ φέρων σωτηρίαν,
οὐ συγγένεια πατρός, οὐκ ἰσχὺς Φρυγῶν·
λυγρὸν δὲ πήδημʼ ἐς τράχηλον ὑψόθεν
πεσὼν ἀνοίκτως, πνεῦμʼ ἀπορρήξεις σέθεν.
ὦ νέον ὑπαγκάλισμα μητρὶ φίλτατον,
ὦ χρωτὸς ἡδὺ πνεῦμα· διὰ κενῆς ἄρα
ἐν σπαργάνοις σε μαστὸς ἐξέθρεψʼ ὅδε,
μάτην δʼ ἐμόχθουν καὶ κατεξάνθην πόνοις.
νῦν —οὔποτʼ αὖθις —μητέρʼ ἀσπάζου σέθεν,
πρόσπιτνε τὴν τεκοῦσαν, ἀμφὶ δʼ ὠλένας
ἕλισσʼ ἐμοῖς νώτοισι καὶ στόμʼ ἅρμοσον.
ὦ βάρβαρʼ ἐξευρόντες Ἕλληνες κακά,
τί τόνδε παῖδα κτείνετʼ οὐδὲν αἴτιον;
ὦ Τυνδάρειον ἔρνος, οὔποτʼ εἶ Διός,
πολλῶν δὲ πατέρων φημί σʼ ἐκπεφυκέναι,
Ἀλάστορος μὲν πρῶτον, εἶτα δὲ Φθόνου,
Φόνου τε Θανάτου θʼ ὅσα τε γῆ τρέφει κακά.
οὐ γάρ ποτʼ αὐχῶ Ζῆνά γʼ ἐκφῦσαί σʼ ἐγώ,
πολλοῖσι κῆρα βαρβάροις Ἕλλησί τε.
ὄλοιο· καλλίστων γὰρ ὀμμάτων ἄπο
αἰσχρῶς τὰ κλεινὰ πεδίʼ ἀπώλεσας Φρυγῶν.
ἀλλʼ ἄγετε φέρετε ῥίπτετʼ, εἰ ῥίπτειν δοκεῖ·
δαίνυσθε τοῦδε σάρκας. ἔκ τε γὰρ θεῶν
διολλύμεσθα, παιδί τʼ οὐ δυναίμεθʼ ἂν
θάνατον ἀρῆξαι. κρύπτετʼ ἄθλιον δέμας
καὶ ῥίπτετʼ ἐς ναῦς· ἐπὶ καλὸν γὰρ ἔρχομαι
ὑμέναιον, ἀπολέσασα τοὐμαυτῆς τέκνον.
τάλαινα Τροία, μυρίους ἀπώλεσας
μιᾶς γυναικὸς καὶ λέχους στυγνοῦ χάριν.