Ancient Greek · ~3 min
Episode 13
Euripides, Βάκχαι 13.1
Not analysed yet
χαῖρʼ, ὦ μέλαθρον, χαῖρʼ, ὦ πατρία
πόλις· ἐκλείπω σʼ ἐπὶ δυστυχίᾳ
φυγὰς ἐκ θαλάμων.
στεῖχέ νυν, ὦ παῖ, τὸν Ἀρισταίου
στένομαί σε, πάτερ.
κἀγὼ σέ, τέκνον,
καὶ σὰς ἐδάκρυσα κασιγνήτας.
δεινῶς γὰρ τάνδʼ αἰκείαν
Διόνυσος ἄναξ τοὺς σοὺς εἰς
οἴκους ἔφερεν.
καὶ γὰρ ἔπασχον δεινὰ πρὸς ὑμῶν,
ἀγέραστον ἔχων ὄνομʼ ἐν Θήβαις.
χαῖρε, πάτερ, μοι.
χαῖρʼ, ὦ μελέα
θύγατερ. χαλεπῶς δʼ ἐς τόδʼ ἂν ἥκοις.
ἄγετʼ, ὦ πομποί, με κασιγνήτας
ἵνα συμφυγάδας ληψόμεθʼ οἰκτράς.
ἔλθοιμι δʼ ὅπου
μήτε Κιθαιρὼν ἔμʼ ἴδοι μιαρὸς
μήτε Κιθαιρῶνʼ ὄσσοισιν ἐγώ,
μήθʼ ὅθι θύρσου μνῆμʼ ἀνάκειται·
Βάκχαις δʼ ἄλλαισι μέλοιεν.
πολλαὶ μορφαὶ τῶν δαιμονίων,
πολλὰ δʼ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί·
καὶ τὰ δοκηθέντʼ οὐκ ἐτελέσθη,
τῶν δʼ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός.
τοιόνδʼ ἀπέβη τόδε πρᾶγμα.