Ancient Greek
Episode 9
Euripides, Ἑκάβη 9.1
Not analysed yet
ἀλίμενόν τις ὡς εἰς ἄντλον πεσὼν
λέχριος ἐκπεσῇ φίλας καρδίας,
ἀμέρσας βίοτον. τὸ γὰρ ὑπέγγυον
Δίκᾳ καὶ θεοῖσιν οὐ συμπίτνει·
ὀλέθριον ὀλέθριον κακόν.
ψεύσει σʼ ὁδοῦ τῆσδʼ ἐλπὶς ἥ σʼ ἐπήγαγεν
θανάσιμον πρὸς Ἅιδαν, ἰὼ τάλας·
ἀπολέμῳ δὲ χειρὶ λείψεις βίον.
ἔσωθεν
ὤμοι, τυφλοῦμαι φέγγος ὀμμάτων τάλας.
—ἠκούσατʼ ἀνδρὸς Θρῃκὸς οἰμωγήν, φίλαι;
ὤμοι μάλʼ αὖθις, τέκνα, δυστήνου σφαγῆς.
—φίλαι, πέπρακται καίνʼ ἔσω δόμων κακά.
ἀλλʼ οὔτι μὴ φύγητε λαιψηρῷ ποδί·
βάλλων γὰρ οἴκων τῶνδʼ ἀναρρήξω μυχούς.
—ἰδού, βαρείας χειρὸς ὁρμᾶται βέλος.
—βούλεσθʼ ἐπεσπέσωμεν; ὡς ἀκμὴ καλεῖ
Ἑκάβῃ παρεῖναι Τρῳάσιν τε συμμάχους.
ἄρασσε, φείδου μηδέν, ἐκβάλλων πύλας·
οὐ γάρ ποτʼ ὄμμα λαμπρὸν ἐνθήσεις κόραις,
οὐ παῖδας ὄψῃ ζῶντας οὓς ἔκτεινʼ ἐγώ.
ἦ γὰρ καθεῖλες Θρῇκα, καὶ κρατεῖς, ξένον,
δέσποινα, καὶ δέδρακας οἷάπερ λέγεις;
ὄψῃ νιν αὐτίκʼ ὄντα δωμάτων πάρος
τυφλὸν τυφλῷ στείχοντα παραφόρῳ ποδί,
παίδων τε δισσῶν σώμαθʼ, οὓς ἔκτεινʼ ἐγὼ
σὺν ταῖς ἀρίσταις Τρῳάσιν· δίκην δέ μοι
δέδωκε. χωρεῖ δʼ, ὡς ὁρᾷς, ὅδʼ ἐκ δόμων.
ἀλλʼ ἐκποδὼν ἄπειμι κἀποστήσομαι
θυμῷ ῥέοντι Θρῃκὶ δυσμαχωτάτῳ.