Ancient Greek · ~3 min
Episode 9
Euripides, Ἑκάβη 9.2
Not analysed yet
ὤμοι ἐγώ, πᾷ βῶ,
πᾷ στῶ, πᾷ κέλσω;
τετράποδος βάσιν θηρὸς ὀρεστέρου
τιθέμενος ἐπίχειρα κατʼ ἴχνος; ποίαν
ἢ ταύταν ἢ τάνδʼ ἐξαλλάξω, τὰς
ἀνδροφόνους μάρψαι χρῄζων Ἰλιάδας,
αἵ με διώλεσαν;
τάλαιναι κόραι τάλαιναι Φρυγῶν,
ὦ κατάρατοι,
ποῖ καί με φυγᾷ πτώσσουσι μυχῶν;
εἴθε μοι ὀμμάτων αἱματόεν βλέφαρον
ἀκέσαιʼ ἀκέσαιο τυφλόν, Ἅλιε,
φέγγος ἐπαλλάξας.
ἆ ἆ,
σίγα· κρυπτὰν βάσιν αἰσθάνομαι
τάνδε γυναικῶν. πᾷ πόδʼ ἐπᾴξας
σαρκῶν ὀστέων τʼ ἐμπλησθῶ,
θοίναν ἀγρίων θηρῶν τιθέμενος,
ἀρνύμενος λώβαν
λύμας ἀντίποινʼ ἐμᾶς; ὦ τάλας.
ποῖ πᾷ φέρομαι τέκνʼ ἔρημα λιπὼν
Βάκχαις Ἅιδου διαμοιρᾶσαι,
σφακτά, κυσίν τε φοινίαν δαῖτʼ ἀνή-
μερον τʼ οὐρείαν ἐκβολάν;
πᾷ στῶ, πᾷ κάμψω,
ναῦς ὅπως ποντίοις πείσμασιν, λινόκροκον
φᾶρος στέλλων, ἐπὶ τάνδε συθεὶς
τέκνων ἐμῶν φύλαξ ὀλέθριον κοίταν;
ὦ τλῆμον, ὥς σοι δύσφορʼ εἴργασται κακά·
δράσαντι δʼ αἰσχρὰ δεινὰ τἀπιτίμια.