Ancient Greek · ~7 min
Episode 1, lines 1.92-1.135
Euripides, Ἑλένη 1.92-135
Not analysed yet
Τελαμὼν ὁ φύσας. τίνʼ ἂν ἔχοις μᾶλλον φίλον;
ἐκ τοῦ; τὸ γάρ τοι πρᾶγμα συμφορὰν ἔχει.
Αἴας μʼ ἀδελφὸς ὤλεσʼ ἐν Τροίᾳ θανών.
πῶς; οὔ τί που σῷ φασγάνῳ βίον στερείς;
οἰκεῖον αὐτὸν ὤλεσʼ ἅλμʼ ἐπὶ ξίφος.
μανέντʼ; ἐπεὶ τίς σωφρονῶν τλαίη τάδʼ ἄν;
τὸν Πηλέως τινʼ οἶσθʼ Ἀχιλλέα γόνον;
ναί·
μνηστήρ ποθʼ Ἑλένης ἦλθεν, ὡς ἀκούομεν.
θανὼν ὅδʼ ὅπλων ἔριν ἔθηκε συμμάχοις.
καὶ δὴ τί τοῦτʼ Αἴαντι γίγνεται κακόν;
ἄλλου λαβόντος ὅπλʼ ἀπηλλάχθη βίου.
σὺ τοῖς ἐκείνου δῆτα πήμασιν νοσεῖς;
ὁθούνεκʼ αὐτῷ γʼ οὐ ξυνωλόμην ὁμοῦ.
ἦλθες γάρ, ὦ ξένʼ, Ἰλίου κλεινὴν πόλιν;
καὶ ξύν γε πέρσας αὐτὸς ἀνταπωλόμην.
ἤδη γὰρ ἧπται καὶ κατείργασται πυρί;
ὥστʼ οὐδʼ ἴχνος γε τειχέων εἶναι σαφές.
ὦ τλῆμον Ἑλένη, διὰ σʼ ἀπόλλυνται Φρύγες.
καὶ πρός γʼ Ἀχαιοί· μεγάλα δʼ εἴργασται κακά.
πόσον χρόνον γὰρ διαπεπόρθηται πόλις;
ἑπτὰ σχεδόν τι καρπίμους ἐτῶν κύκλους.
χρόνον δʼ ἐμείνατʼ ἄλλον ἐν Τροίᾳ πόσον;
πολλὰς σελήνας, δέκα διελθούσας ἔτη.
ἦ καὶ γυναῖκα Σπαρτιᾶτιν εἵλετε;
Μενέλαος αὐτὴν ἦγʼ ἐπισπάσας κόμης.
εἶδες σὺ τὴν δύστηνον; ἢ κλύων λέγεις;
ὥσπερ γε σέ, οὐδὲν ἧσσον, ὀφθαλμοῖς ὁρῶ.
σκοπεῖτε μὴ δόκησιν εἴχετʼ ἐκ θεῶν.
ἄλλου λόγου μέμνησο, μὴ κείνης ἔτι.
οὕτω δοκεῖτε τὴν δόκησιν ἀσφαλῆ;
αὐτὸς γὰρ ὄσσοις εἰδόμην· καὶ νοῦς ὁρᾷ.
ἤδη δʼ ἐν οἴκοις σὺν δάμαρτι Μενέλεως;
οὔκουν ἐν Ἄργει γʼ οὐδʼ ἐπʼ Εὐρώτα ῥοαῖς.
αἰαῖ· κακὸν τόδʼ εἶπας οἷς κακὸν λέγεις.
ὡς κεῖνος ἀφανὴς σὺν δάμαρτι κλῄζεται.
οὐ πᾶσι πορθμὸς αὑτὸς Ἀργείοισιν ἦν;
ἦν, ἀλλὰ χειμὼν ἄλλοσʼ ἄλλον ὥρισεν.
ποίοισιν ἐν νώτοισι ποντίας ἁλός;
μέσον περῶσι πέλαγος Αἰγαίου πόρου.
κἀκ τοῦδε Μενέλαν οὔτις εἶδʼ ἀφιγμένον;
οὐδείς· θανὼν δὲ κλῄζεται καθʼ Ἑλλάδα.
ἀπωλόμεσθα· Θεστιὰς δʼ ἔστιν κόρη;
Λήδαν ἔλεξας; οἴχεται θανοῦσα δή.
οὔ πού νιν Ἑλένης αἰσχρὸν ὤλεσεν κλέος;