Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.4.528-3.4.570
Euripides, Ἑλένη 3.4.528-570
Not analysed yet
ἥδʼ αὖ τάφου τοῦδʼ εἰς ἕδρας ἐγὼ πάλιν
στείχω, μαθοῦσα Θεονόης φίλους λόγους,
ἣ πάντʼ ἀληθῶς οἶδε· φησὶ δʼ ἐν φάει
πόσιν τὸν ἁμὸν ζῶντα φέγγος εἰσορᾶν,
πορθμοὺς δʼ ἀλᾶσθαι μυρίους πεπλωκότα
ἐκεῖσε κἀκεῖσʼ οὐδʼ ἀγύμναστον πλάνοις,
ἥξειν δʼ ὅταν δὴ πημάτων λάβῃ τέλος.
ἓν δʼ οὐκ ἔλεξεν, εἰ μολὼν σωθήσεται.
ἐγὼ δʼ ἀπέστην τοῦτʼ ἐρωτῆσαι σαφῶς,
ἡσθεῖσʼ ἐπεί νιν εἶπέ μοι σεσῳσμένον.
ἐγγὺς δέ νίν που τῆσδʼ ἔφασκʼ εἶναι χθονός,
ναυαγὸν ἐκπεσόντα σὺν παύροις φίλοις.
ὤμοι, πόθʼ ἥξεις; ὡς ποθεινὸς ἂν μόλοις.
ἔα, τίς οὗτος; οὔ τί που κρυπτεύομαι
Πρωτέως ἀσέπτου παιδὸς ἐκ βουλευμάτων;
οὐχ ὡς δρομαία πῶλος ἢ Βάκχη θεοῦ
τάφῳ ξυνάψω κῶλον; ἄγριος δέ τις
μορφὴν ὅδʼ ἐστίν, ὅς με θηρᾶται λαβεῖν.
σὲ τὴν ὄρεγμα δεινὸν ἡμιλλημένην
τύμβου ʼπὶ κρηπῖδʼ ἐμπύρους τʼ ὀρθοστάτας,
μεῖνον· τί φεύγεις; ὡς δέμας δείξασα σὸν
ἔκπληξιν ἡμῖν ἀφασίαν τε προστίθης.
ἀδικούμεθʼ, ὦ γυναῖκες· εἰργόμεσθα γὰρ
τάφου πρὸς ἀνδρὸς τοῦδε, καί μʼ ἑλὼν θέλει
δοῦναι τυράννοις ὧν ἐφεύγομεν γάμους.
οὐ κλῶπές ἐσμεν, οὐχ ὑπηρέται κακῶν.
καὶ μὴν στολήν γʼ ἄμορφον ἀμφὶ σῶμʼ ἔχεις.
στῆσον, φόβου μεθεῖσα, λαιψηρὸν πόδα.
ἵστημʼ, ἐπεί γε τοῦδʼ ἐφάπτομαι τόπου.
τίς εἶ; τίνʼ ὄψιν σήν, γύναι, προσδέρκομαι;
σὺ δʼ εἶ τίς; αὑτὸς γὰρ σὲ κἄμʼ ἔχει λόγος.
οὐπώποτʼ εἶδον προσφερέστερον δέμας.
ὦ θεοί· θεὸς γὰρ καὶ τὸ γιγνώσκειν φίλους.
Ἑλληνὶς εἶ τις ἢ ἐπιχωρία γυνή;
Ἑλληνίς· ἀλλὰ καὶ τὸ σὸν θέλω μαθεῖν.
Ἑλένῃ σʼ ὁμοίαν δὴ μάλιστʼ εἶδον, γύναι.
ἐγὼ δὲ Μενέλεῴ γε σέ· οὐδʼ ἔχω τί φῶ.
ἔγνως γὰρ ὀρθῶς ἄνδρα δυστυχέστατον.
ὦ χρόνιος ἐλθὼν σῆς δάμαρτος ἐς χέρας.
ποίας δάμαρτος; μὴ θίγῃς ἐμῶν πέπλων.
ἥν σοι δίδωσι Τυνδάρεως, ἐμὸς πατήρ.
ὦ φωσφόρʼ Ἑκάτη, πέμπε φάσματʼ εὐμενῆ.
οὐ νυκτίφαντον πρόπολον Ἐνοδίας μʼ ὁρᾷς.