Ancient Greek · ~7 min
Episode 3, lines 3.4.571-3.4.611
Euripides, Ἑλένη 3.4.571-611
Not analysed yet
οὐ μὴν γυναικῶν γʼ εἷς δυοῖν ἔφυν πόσις.
ποίων δὲ λέκτρων δεσπότης ἄλλων ἔφυς;
ἣν ἄντρα κεύθει κἀκ Φρυγῶν κομίζομαι.
οὐκ ἔστιν ἄλλη σή τις ἀντʼ ἐμοῦ γυνή.
οὔ που φρονῶ μὲν εὖ, τὸ δʼ ὄμμα μου νοσεῖ;
οὐ γάρ με λεύσσων σὴν δάμαρθʼ ὁρᾶν δοκεῖς;
τὸ σῶμʼ ὅμοιον, τὸ δὲ σαφές μʼ ἀποστερεῖ.
σκέψαι· τί σοὐνδεῖ; τίς δὲ σοῦ σοφώτερος;
ἔοικας· οὔτοι τοῦτό γʼ ἐξαρνήσομαι.
τίς οὖν διδάξει σʼ ἄλλος ἢ τὰ σʼ ὄμματα;
ἐκεῖ νοσοῦμεν, ὅτι δάμαρτʼ ἄλλην ἔχω.
οὐκ ἦλθον ἐς γῆν Τρῳάδʼ, ἀλλʼ εἴδωλον ἦν.
καὶ τίς βλέποντα σώματʼ ἐξεργάζεται;
αἰθήρ, ὅθεν σὺ θεοπόνητʼ ἔχεις λέχη.
τίνος πλάσαντος θεῶν; ἄελπτα γὰρ λέγεις.
Ἥρας, διάλλαγμʼ, ὡς Πάρις με μὴ λάβοι.
πῶς οὖν ἂν ἐνθάδʼ ἦσθά τʼ ἐν Τροίᾳ θʼ ἅμα;
τοὔνομα γένοιτʼ ἂν πολλαχοῦ, τὸ σῶμα δʼ οὔ.
μέθες με, λύπης ἅλις ἔχων ἐλήλυθα.
λείψεις γὰρ ἡμᾶς, τὰ δὲ κένʼ ἐξάξεις λέχη;
καὶ χαῖρέ γʼ, Ἑλένῃ προσφερὴς ὁθούνεκʼ εἶ.
ἀπωλόμην· λαβοῦσά σʼ οὐχ ἕξω πόσιν.
τοὐκεῖ με μέγεθος τῶν πόνων πείθει, σὺ δʼ οὔ.
οἲ ἐγώ· τίς ἡμῶν ἐγένετʼ ἀθλιωτέρα;
οἱ φίλτατοι λείπουσί μʼ οὐδʼ ἀφίξομαι
Ἕλληνας οὐδὲ πατρίδα τὴν ἐμήν ποτε.
Μενέλαε, μαστεύων σε κιγχάνω μόλις
πᾶσαν πλανηθεὶς τήνδε βάρβαρον χθόνα,
πεμφθεὶς ἑταίρων τῶν λελειμμένων ὕπο.
τί δʼ ἔστιν; οὔ που βαρβάρων συλᾶσθʼ ὕπο;
θαῦμʼ ἔστʼ, ἔλασσον τοὔνομʼ ἢ τὸ πρᾶγμʼ ἔχον.
λέγʼ· ὡς φέρεις τι τῇδε τῇ σπουδῇ νέον.
λέγω πόνους σε μυρίους τλῆναι μάτην.
παλαιὰ θρηνεῖς πήματʼ· ἀγγέλλεις δὲ τί;
βέβηκεν ἄλοχος σὴ πρὸς αἰθέρος πτυχὰς
ἀρθεῖσʼ ἄφαντος· οὐρανῷ δὲ κρύπτεται
λιποῦσα σεμνὸν ἄντρον οὗ σφʼ ἐσῴζομεν,
τοσόνδε λέξασʼ· ὦ ταλαίπωροι Φρύγες
πάντες τʼ Ἀχαιοί, διʼ ἔμʼ ἐπὶ Σκαμανδρίοις
ἀκταῖσιν Ἥρας μηχαναῖς ἐθνῄσκετε,
δοκοῦντες Ἑλένην οὐκ ἔχοντʼ ἔχειν Πάριν.