Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.1209-5.1251
Euripides, Ἑλένη 5.1209-1251
Not analysed yet
οἰκτρόταθʼ, ὑγροῖσιν ἐν κλυδωνίοις ἁλός.
ποῦ βαρβάροισι πελάγεσιν ναυσθλούμενον;
Λιβύης ἀλιμένοις ἐκπεσόντα πρὸς πέτραις.
καὶ πῶς ὅδʼ οὐκ ὄλωλε κοινωνῶν πλάτης;
ἐσθλῶν κακίους ἐνίοτʼ εὐτυχέστεροι.
λιπὼν δὲ ναὸς ποῦ πάρεστιν ἔκβολα;
ὅπου κακῶς ὄλοιτο, Μενέλεως δὲ μή.
ὄλωλʼ ἐκεῖνος. ἦλθε δʼ ἐν ποίῳ σκάφει;
ναῦταί σφʼ ἀνείλοντʼ ἐντυχόντες, ὡς λέγει.
ποῦ δὴ τὸ πεμφθὲν ἀντὶ σοῦ Τροίᾳ κακόν;
νεφέλης λέγεις ἄγαλμα; ἐς αἰθέρʼ οἴχεται.
ὦ Πρίαμε καὶ γῆ Τρῳάς, ὡς ἔρρεις μάτην.
κἀγὼ μετέσχον Πριαμίδαις δυσπραξίας.
πόσιν δʼ ἄθαπτον ἔλιπεν ἢ κρύπτει χθονί;
ἄθαπτον· οἲ ἐγὼ τῶν ἐμῶν τλήμων κακῶν.
τῶνδʼ οὕνεκʼ ἔταμες βοστρύχους ξανθῆς κόμης·
φίλος γάρ ἐστιν, ὅς ποτʼ ἐστίν, ἐνθάδʼ ὤν.
ὀρθῶς μὲν ἥδε συμφορὰ δακρύεται —
ἐν εὐμαρεῖ γοῦν σὴν κασιγνήτην λαθεῖν.
οὐ δῆτα. πῶς οὖν; τόνδʼ ἔτʼ οἰκήσεις τάφον;
τί κερτομεῖς με, τὸν θανόντα δʼ οὐκ ἐᾷς;
πιστὴ γὰρ εἶ σὺ σῷ πόσει φεύγουσά με.
ἀλλʼ οὐκέτʼ· ἤδη δʼ ἄρχε τῶν ἐμῶν γάμων.
χρόνια μὲν ἦλθεν, ἀλλʼ ὅμως αἰνῶ τάδε.
οἶσθʼ οὖν ὃ δρᾶσον; τῶν πάρος λαθώμεθα.
ἐπὶ τῷ; χάρις γὰρ ἀντὶ χάριτος ἐλθέτω.
σπονδὰς τέμωμεν καὶ διαλλάχθητί μοι.
μεθίημι νεῖκος τὸ σόν, ἴτω δʼ ὑπόπτερον.
πρός νύν σε γονάτων τῶνδʼ, ἐπείπερ εἶ φίλος —
τί χρῆμα θηρῶσʼ ἱκέτις ὠρέχθης ἐμοῦ;
τὸν κατθανόντα πόσιν ἐμὸν θάψαι θέλω.
τί δʼ; ἔστʼ ἀπόντων τύμβος; ἢ θάψεις σκιάν;
Ἕλλησίν ἐστι νόμος, ὃς ἂν πόντῳ θάνῃ —
τί δρᾶν; σοφοί τοι Πελοπίδαι τὰ τοιάδε.
κενοῖσι θάπτειν ἐν πέπλων ὑφάσμασιν.
κτέριζʼ· ἀνίστη τύμβον οὗ χρῄζεις χθονός.
οὐχ ὧδε ναύτας ὀλομένους τυμβεύομεν.
πῶς δαί; λέλειμμαι τῶν ἐν Ἕλλησιν νόμων.
ἐς πόντον ὅσα χρὴ νέκυσιν ἐξορμίζομεν.
τί σοι παράσχω δῆτα τῷ τεθνηκότι;
ὅδʼ οἶδʼ, ἐγὼ δʼ ἄπειρος, εὐτυχοῦσα πρίν.
ὦ ξένε, λόγων μὲν κληδόνʼ ἤνεγκας φίλην.
οὔκουν ἐμαυτῷ γʼ οὐδὲ τῷ τεθνηκότι.