Ancient Greek · ~3 min
Choral 6
Euripides, Ἑλένη 6.2
Not analysed yet
ἐπεὶ δʼ ἔπαυσʼ εἰλαπίνας
θεοῖς βροτείῳ τε γένει,
Ζεὺς μειλίσσων στυγίους
ματρὸς ὀργὰς ἐνέπει·
βᾶτε, σεμναὶ Χάριτες,
ἴτε, τᾷ περὶ παρθένῳ
Δηοῖ θυμωσαμένᾳ
λύπαν ἐξαλλάξατʼ ἀλαλᾷ,
Μοῦσαί θʼ ὕμνοισι χορῶν.
χαλκοῦ δʼ αὐδὰν χθονίαν
τύπανά τʼ ἔλαβε βυρσοτενῆ
καλλίστα τότε πρῶτα μακά-
ρων Κύπρις· γέλασέν τε θεὰ
δέξατό τʼ ἐς χέρας
βαρύβρομον αὐλὸν
τερφθεῖσʼ ἀλαλαγμῷ.
ὧν οὐ θέμις σʼ οὔθʼ ὁσία
ʼπʼύρωσας ἐν θεῶν θαλάμοις,
μῆνιν δʼ ἔσχες μεγάλας
ματρός, ὦ παῖ, θυσίας
οὐ σεβίζουσα θεᾶς.
μέγα τοι δύναται νεβρῶν
παμποίκιλοι στολίδες
κισσοῦ τε στεφθεῖσα χλόα
νάρθηκας εἰς ἱερούς,
ῥόμβου θʼ εἱλισσομένα
κύκλιος ἔνοσις αἰθερία,
βακχεύουσά τʼ ἔθειρα Βρομί-
ῳ καὶ παννυχίδες θεᾶς.
εὖ δέ νιν ἄμασιν
ὑπέρβαλε σελάνα
μορφᾷ μόνον ηὔχεις.