Ancient Greek · ~7 min
Episode 13, lines 13.23.1081-13.23.1125
Euripides, Ἡρακλῆς 13.23.1081-1125
Not analysed yet
φυγὰν φυγάν, γέροντες, ἀποπρὸ δωμάτων
διώκετε· φεύγετε μάργον
ἄνδρʼ ἐπεγειρόμενον.
ἢ τάχα φόνον ἕτερον ἐπὶ φόνῳ βαλὼν
ἀνʼ αὖ βακχεύσει Καδμείων πόλιν.
ὦ Ζεῦ, τί παῖδʼ ἤχθηρας ὧδʼ ὑπερκότως
τὸν σόν, κακῶν δὲ πέλαγος ἐς τόδʼ ἤγαγες;
ἔα·
ἔμπνους μέν εἰμι καὶ δέδορχʼ ἅπερ με δεῖ,
αἰθέρα τε καὶ γῆν τόξα θʼ Ἡλίου τάδε
ὡς ἐν κλύδωνι καὶ φρενῶν ταράγματι
πέπτωκα δεινῷ καὶ πνοὰς θερμὰς πνέω
μετάρσιʼ, οὐ βέβαια, πνευμόνων ἄπο.
ἰδού, τί δεσμοῖς ναῦς ὅπως ὡρμισμένος
νεανίαν θώρακα καὶ βραχίονα,
πρὸς ἡμιθραύστῳ λαΐνῳ τυκίσματι
ἧμαι, νεκροῖσι γείτονας θάκους ἔχων;
πτερωτά τʼ ἔγχη· τόξα δʼ ἔσπαρται πέδῳ,
ἃ πρὶν παρασπίζοντʼ ἐμοῖς βραχίοσιν
ἔσῳζε πλευρὰς ἐξ ἐμοῦ τʼ ἐσῴζετο.
οὔ που κατῆλθον αὖθις εἰς Ἅιδου πάλιν,
Εὐρυσθέως δίαυλον; εἰς Ἅιδου; πόθεν;
ἀλλʼ οὔτε Σισύφειον εἰσορῶ πέτρον
Πλούτωνά τʼ, οὐδὲ σκῆπτρα Δήμητρος κόρης.
ἔκ τοι πέπληγμαι· ποῦ ποτʼ ὢν ἀμηχανῶ;
ὠή, τίς ἐγγὺς ἢ πρόσω φίλων ἐμῶν,
δύσγνοιαν ὅστις τὴν ἐμὴν ἰάσεται;
σαφῶς γὰρ οὐδὲν οἶδα τῶν εἰωθότων.
γέροντες, ἔλθω τῶν ἐμῶν κακῶν πέλας;
κἀγώ γε σὺν σοί, μὴ προδοὺς τὰς συμφοράς.
πάτερ, τί κλαίεις καὶ συναμπίσχῃ κόρας,
τοῦ φιλτάτου σοι τηλόθεν παιδὸς βεβώς;
ὦ τέκνον· εἶ γὰρ καὶ κακῶς πράσσων ἐμός.
πράσσω δʼ ἐγὼ τί λυπρόν, οὗ δακρυρροεῖς;
ἃ κἂν θεῶν τις, εἰ μάθοι, καταστένοι.
μέγας γʼ ὁ κόμπος, τὴν τύχην δʼ οὔπω λέγεις.
ὁρᾷς γὰρ αὐτός, εἰ φρονῶν ἤδη κυρεῖς.
εἴπʼ, εἴ τι καινὸν ὑπογράφῃ τὠμῷ βίῳ.
εἰ μηκέθʼ Ἅιδου βάκχος εἶ, φράσαιμεν ἄν.
παπαῖ, τόδʼ ὡς ὕποπτον ᾐνίξω πάλιν.
καί σʼ εἰ βεβαίως εὖ φρονεῖς ἤδη σκοπῶ.
οὐ γάρ τι βακχεύσας γε μέμνημαι φρένας.
λύσω, γέροντες, δεσμὰ παιδός; ἢ τί δρῶ;
καὶ τόν γε δήσαντʼ εἴπʼ· ἀναινόμεσθα γάρ.
τοσοῦτον ἴσθι τῶν κακῶν· τὰ δʼ ἄλλʼ ἔα.