Ancient Greek · ~7 min
Episode 13, lines 13.23.1126-13.23.1171
Euripides, Ἡρακλῆς 13.23.1126-1171
Not analysed yet
ἀρκεῖ σιωπὴ γὰρ μαθεῖν ὃ βούλομαι;
ὦ Ζεῦ, παρʼ Ἥρας ἆρʼ ὁρᾷς θρόνων τάδε;
ἀλλʼ ἦ τι κεῖθεν πολέμιον πεπόνθαμεν;
τὴν θεὸν ἐάσας τὰ σὰ περιστέλλου κακά.
ἀπωλόμεσθα· συμφορὰν λέξεις τινά.
ἰδού, θέασαι τάδε τέκνων πεσήματα.
οἴμοι· τίνʼ ὄψιν τήνδε δέρκομαι τάλας;
ἀπόλεμον, ὦ παῖ, πόλεμον ἔσπευσας τέκνοις.
τί πόλεμον εἶπας; τούσδε τίς διώλεσε;
σὺ καὶ σὰ τόξα καὶ θεῶν ὃς αἴτιος.
τί φῄς; τί δράσας; ὦ κάκʼ ἀγγέλλων πάτερ.
μανείς· ἐρωτᾷς δʼ ἄθλιʼ ἑρμηνεύματα.
ἦ καὶ δάμαρτός εἰμʼ ἐγὼ φονεὺς ἐμῆς;
μιᾶς ἅπαντα χειρὸς ἔργα σῆς τάδε.
αἰαῖ· στεναγμῶν γάρ με περιβάλλει νέφος.
τούτων ἕκατι σὰς καταστένω τύχας.
ἦ γὰρ συνήραξʼ οἶκον ἢ βάκχευσʼ ἐμόν;
οὐκ οἶδα πλὴν ἕν· πάντα δυστυχεῖ τὰ σά.
ποῦ δʼ οἶστρος ἡμᾶς ἔλαβε; ποῦ διώλεσεν;
ὅτʼ ἀμφὶ βωμὸν χεῖρας ἡγνίζου πυρί.
οἴμοι· τί δῆτα φείδομαι ψυχῆς ἐμῆς
τῶν φιλτάτων μοι γενόμενος παίδων φονεύς;
κοὐκ εἶμι πέτρας λισσάδος πρὸς ἅλματα
ἢ φάσγανον πρὸς ἧπαρ ἐξακοντίσας
τέκνοις δικαστὴς αἵματος γενήσομαι;
ἢ σάρκα τὴν ἔμηνεν ἐμπρήσας πυρί,
δύσκλειαν ἣ μένει μʼ ἀπώσομαι βίου;
ἀλλʼ ἐμποδών μοι θανασίμων βουλευμάτων
Θησεὺς ὅδʼ ἕρπει συγγενὴς φίλος τʼ ἐμός.
ὀφθησόμεσθα, καὶ τεκνοκτόνον μύσος
ἐς ὄμμαθʼ ἥξει φιλτάτῳ ξένων ἐμῶν.
οἴμοι, τί δράσω; ποῖ κακῶν ἐρημίαν
εὕρω, πτερωτὸς ἢ κατὰ χθονὸς μολών;
φέρʼ ἄν τι κρατὶ περιβάλω σκότον.
αἰσχύνομαι γὰρ τοῖς δεδραμένοις κακοῖς·
καὶ τῶνδε προστρόπαιον αἷμα προσλαβὼν
οὐδὲν κακῶσαι τοὺς ἀναιτίους θέλω.
ἥκω σὺν ἄλλοις, οἳ παρʼ Ἀσωποῦ ῥοὰς
μένουσιν, ἔνοπλοι γῆς Ἀθηναίων κόροι,
σῷ παιδί, πρέσβυ, σύμμαχον φέρων δόρυ.
κληδὼν γὰρ ἦλθεν εἰς Ἐρεχθειδῶν πόλιν
ὡς σκῆπτρα χώρας τῆσδʼ ἀναρπάσας Λύκος
ἐς πόλεμον ὑμῖν καὶ μάχην καθίσταται.
τίνων δʼ ἀμοιβὰς ὧν ὑπῆρξεν Ἡρακλῆς
σῴσας με νέρθεν, ἦλθον, εἴ τι δεῖ, γέρον,
ἢ χειρὸς ὑμᾶς τῆς ἐμῆς ἢ συμμάχων.