Ancient Greek · ~7 min
Episode 5, lines 5.1.492-5.1.533
Euripides, Ἡρακλῆς 5.1.492-533
Not analysed yet
θνῄσκει πατὴρ σὸς καὶ τέκνʼ, ὄλλυμαι δʼ ἐγώ,
ἣ πρὶν μακαρία διὰ σʼ ἐκλῃζόμην βροτοῖς.
ἄρηξον, ἐλθέ· καὶ σκιὰ φάνηθί μοι·
ἅλις γὰρ ἐλθὼν κἂν ὄναρ γένοιο σύ·
κακοὶ γάρ εἰσιν οἳ τέκνα κτείνουσι σά.
σὺ μὲν τὰ νέρθεν εὐτρεπῆ ποιοῦ, γύναι·
ἐγὼ δὲ σέ, ὦ Ζεῦ, χεῖρʼ ἐς οὐρανὸν δικὼν
αὐδῶ, τέκνοισιν εἴ τι τοισίδʼ ὠφελεῖν
μέλλεις, ἀμύνειν, ὡς τάχʼ οὐδὲν ἀρκέσεις.
καίτοι κέκλησαι πολλάκις· μάτην πονῶ·
θανεῖν γάρ, ὡς ἔοικʼ, ἀναγκαίως ἔχει.
ἀλλʼ, ὦ γέροντες, μικρὰ μὲν τὰ τοῦ βίου,
τοῦτον δʼ ὅπως ἥδιστα διαπεράσετε,
ἐξ ἡμέρας ἐς νύκτα μὴ λυπούμενοι.
ὡς ἐλπίδας μὲν ὁ χρόνος οὐκ ἐπίσταται
σῴζειν, τὸ δʼ αὑτοῦ σπουδάσας διέπτατο.
ὁρᾶτʼ ἔμʼ ὅσπερ ἦ περίβλεπτος βροτοῖς
ὀνομαστὰ πράσσων, καί μʼ ἀφείλεθʼ ἡ τύχη
ὥσπερ πτερὸν πρὸς αἰθέρʼ ἡμέρᾳ μιᾷ.
ὁ δʼ ὄλβος ὁ μέγας ἥ τε δόξʼ οὐκ οἶδʼ ὅτῳ
βέβαιός ἐστι. χαίρετʼ· ἄνδρα γὰρ φίλον
πανύστατον νῦν, ἥλικες, δεδόρκατε.
ἔα·
ὦ πρέσβυ, λεύσσω τἀμὰ φίλτατʼ· ἢ τί φῶ;
οὐκ οἶδα, θύγατερ· ἀφασία δὲ κἄμʼ ἔχει.
ὅδʼ ἐστὶν ὃν γῆς νέρθεν εἰσηκούομεν,
εἰ μή γʼ ὄνειρον ἐν φάει τι λεύσσομεν.
τί φημί; ποῖʼ ὄνειρα κηραίνουσʼ ὁρῶ;
οὐκ ἔσθʼ ὅδʼ ἄλλος ἀντὶ σοῦ παιδός, γέρον.
δεῦρʼ, ὦ τέκνʼ, ἐκκρίμνασθε πατρῴων πέπλων,
ἴτʼ ἐγκονεῖτε, μὴ μεθῆτʼ, ἐπεὶ Διὸς
σωτῆρος ὑμῖν οὐδέν ἐσθʼ ὅδʼ ὕστερος.
ὦ χαῖρε, μέλαθρον πρόπυλά θʼ ἑστίας ἐμῆς,
ὡς ἄσμενός σʼ ἐσεῖδον ἐς φάος μολών.
ἔα· τί χρῆμα; τέκνʼ ὁρῶ πρὸ δωμάτων
στολμοῖσι νεκρῶν κρᾶτας ἐξεστεμμένα,
ὄχλῳ τʼ ἐν ἀνδρῶν τὴν ἐμὴν ξυνάορον,
πατέρα τε δακρύοντα —συμφορὰς τίνας;
φέρʼ ἐκπύθωμαι τῶνδε πλησίον σταθείς·
γύναι, τί καινὸν ἦλθε δώμασιν χρέος;
ὦ φίλτατʼ ἀνδρῶν
ὦ φάος μολὼν πατρί
ἥκεις, ἐσώθης εἰς ἀκμὴν ἐλθὼν φίλοις;
τί φῄς; τίνʼ ἐς ταραγμὸν ἥκομεν, πάτερ;