Ancient Greek
Episode 5, lines 5.1.534-5.1.582
Euripides, Ἡρακλῆς 5.1.534-582
Not analysed yet
διολλύμεσθα· σὺ δέ, γέρον, σύγγνωθί μοι,
εἰ πρόσθεν ἥρπασʼ ἃ σὲ λέγειν πρὸς τόνδʼ ἐχρῆν·
τὸ θῆλυ γάρ πως μᾶλλον οἰκτρὸν ἀρσένων,
καὶ τἄμʼ ἔθνῃσκε τέκνʼ, ἀπωλλύμην δʼ ἐγώ.
Ἄπολλον, οἵοις φροιμίοις ἄρχῃ λόγου.
τεθνᾶσʼ ἀδελφοὶ καὶ πατὴρ οὑμὸς γέρων.
πῶς φῄς; τί δράσας ἢ δορὸς ποίου τυχών;
Λύκος σφʼ ὁ καινὸς γῆς ἄναξ διώλεσεν.
ὅπλοις ἀπαντῶν ἢ νοσησάσης χθονός;
στάσει· τὸ Κάδμου δʼ ἑπτάπυλον ἔχει κράτος.
τί δῆτα πρὸς σὲ καὶ γέροντʼ ἦλθεν φόβος;
κτείνειν ἔμελλε πατέρα κἀμὲ καὶ τέκνα.
τί φῄς; τί ταρβῶν ὀρφάνευμʼ ἐμῶν τέκνων;
μή ποτε Κρέοντος θάνατον ἐκτεισαίατο.
κόσμος δὲ παίδων τίς ὅδε νερτέροις πρέπων;
θανάτου τάδʼ ἤδη περιβόλαιʼ ἀνήμμεθα.
καὶ πρὸς βίαν ἐθνῄσκετʼ; ὦ τλήμων ἐγώ.
φίλων γʼ ἔρημοι· σὲ δὲ θανόντʼ ἠκούομεν.
πόθεν δʼ ἐς ὑμᾶς ἥδʼ ἐσῆλθʼ ἀθυμία;
Εὐρυσθέως κήρυκες ἤγγελλον τάδε.
τί δʼ ἐξελείπετʼ οἶκον ἑστίαν τʼ ἐμήν;
βίᾳ, πατὴρ μὲν ἐκπεσὼν στρωτοῦ λέχους
κοὐκ ἔσχεν αἰδῶ τὸν γέροντʼ ἀτιμάσαι;
αἰδώς γʼ ἀποικεῖ τῆσδε τῆς θεοῦ πρόσω.
οὕτω δʼ ἀπόντες ἐσπανίζομεν φίλων;
φίλοι γάρ εἰσιν ἀνδρὶ δυστυχεῖ τίνες;
μάχας δὲ Μινυῶν ἃς ἔτλην ἀπέπτυσαν;
ἄφιλον, ἵνʼ αὖθίς σοι λέγω, τὸ δυστυχές.
οὐ ῥίψεθʼ Ἅιδου τάσδε περιβολὰς κόμης
καὶ φῶς ἀναβλέψεσθε, τοῦ κάτω σκότου
φίλας ἀμοιβὰς ὄμμασιν δεδορκότες;
ἐγὼ δέ —νῦν γὰρ τῆς ἐμῆς ἔργον χερός —
πρῶτον μὲν εἶμι καὶ κατασκάψω δόμους
καινῶν τυράννων, κρᾶτα δʼ ἀνόσιον τεμὼν
ῥίψω κυνῶν ἕλκημα· Καδμείων δʼ ὅσους
κακοὺς ἐφηῦρον εὖ παθόντας ἐξ ἐμοῦ,
τῷ καλλινίκῳ τῷδʼ ὅπλῳ χειρώσομαι·
τοὺς δὲ πτερωτοῖς διαφορῶν τοξεύμασι
νεκρῶν ἅπαντʼ Ἰσμηνὸν ἐμπλήσω φόνου,
Δίρκης τε νᾶμα λευκὸν αἱμαχθήσεται.
τῷ γάρ μʼ ἀμύνειν μᾶλλον ἢ δάμαρτι χρὴ
καὶ παισὶ καὶ γέροντι; χαιρόντων πόνοι·
μάτην γὰρ αὐτοὺς τῶνδε μᾶλλον ἤνυσα.
καὶ δεῖ μʼ ὑπὲρ τῶνδʼ, εἴπερ οἵδʼ ὑπὲρ πατρός,
θνῄσκειν ἀμύνοντʼ· ἢ τί φήσομεν καλὸν
ὕδρᾳ μὲν ἐλθεῖν ἐς μάχην λέοντί τε
Εὐρυσθέως πομπαῖσι, τῶν δʼ ἐμῶν τέκνων
οὐκ ἐκπονήσω θάνατον; οὐκ ἄρʼ Ἡρακλῆς
ὁ καλλίνικος ὡς πάροιθε λέξομαι.