Ancient Greek

Episode 1

Euripides, Ἄλκηστις 1.1

Not analysed yet

ἆ ἆ·
τί σὺ πρὸς μελάθροις; τί σὺ τῇδε πολεῖς, 
Φοῖβʼ; ἀδικεῖς αὖ τιμὰς ἐνέρων 
ἀφοριζόμενος καὶ καταπαύων;
οὐκ ἤρκεσέ σοι μόρον Ἀδμήτου 
διακωλῦσαι, Μοίρας δολίῳ 
σφήλαντι τέχνῃ; νῦν δ’ ἐπὶ τῇδ’ αὖ 
χέρα τοξήρη φρουρεῖς ὁπλίσας, 
ἣ τόδ’ ὑπέστη πόσιν ἐκλύσασ’ 
αὐτὴ προθανεῖν Πελίου παῖς.
θάρσει· δίκην τοι καὶ λόγους κεδνοὺς ἔχω.
τί δῆτα τόξων ἔργον, εἰ δίκην ἔχεις;
σύνηθες αἰεὶ ταῦτα βαστάζειν ἐμοί.
καὶ τοῖσδέ γ’ οἴκοις ἐκδίκως προσωφελεῖν.
φίλου γὰρ ἀνδρὸς συμφοραῖς βαρύνομαι.
καὶ νοσφιεῖς με τοῦδε δευτέρου νεκροῦ;
ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖνον πρὸς βίαν σ’ ἀφειλόμην.
πῶς οὖν ὑπὲρ γῆς ἐστι κοὐ κάτω χθονός;
δάμαρτ’ ἀμείψας, ἣν σὺ νῦν ἥκεις μέτα.
κἀπάξομαί γε νερτέρων ὑπὸ χθόνα.
λαβὼν ἴθʼ· οὐ γὰρ οἶδ’ ἂν εἰ πείσαιμί σε.
κτείνειν γ’ ὃν ἂν χρῇ; τοῦτο γὰρ τετάγμεθα.
οὔκ, ἀλλὰ τοῖς μέλλουσι θάνατον ἐμβαλεῖν.
ἔχω λόγον δὴ καὶ προθυμίαν σέθεν.
ἔστ’ οὖν ὅπως Ἄλκηστις ἐς γῆρας μόλοι;
οὐκ ἔστι· τιμαῖς κἀμὲ τέρπεσθαι δόκει.
οὔτοι πλέον γ’ ἂν ἢ μίαν ψυχὴν λάβοις.
νέων φθινόντων μεῖζον ἄρνυμαι γέρας.
κἂν γραῦς ὄληται, πλουσίως ταφήσεται.
πρὸς τῶν ἐχόντων, Φοῖβε, τὸν νόμον τίθης.
πῶς εἶπας; ἀλλ’ ἦ καὶ σοφὸς λέληθας ὤν;
ὠνοῖντ’ ἂν οἷς πάρεστι γηραιοὺς θανεῖν.
οὔκουν δοκεῖ σοι τήνδε μοι δοῦναι χάριν;
οὐ δῆτʼ· ἐπίστασαι δὲ τοὺς ἐμοὺς τρόπους.
ἐχθρούς γε θνητοῖς καὶ θεοῖς στυγουμένους.
οὐκ ἂν δύναιο πάντ’ ἔχειν ἃ μή σε δεῖ.
ἦ μὴν σὺ παύσῃ καίπερ ὠμὸς ὢν ἄγαν·
τοῖος Φέρητος εἶσι πρὸς δόμους ἀνήρ, 
Εὐρυσθέως πέμψαντος ἵππειον μέτα 
ὄχημα Θρῄκης ἐκ τόπων δυσχειμέρων, 
ὃς δὴ ξενωθεὶς τοῖσδ’ ἐν Ἀδμήτου δόμοις 
βίᾳ γυναῖκα τήνδε σ’ ἐξαιρήσεται.
κοὔθ’ ἡ παρ’ ἡμῶν σοι γενήσεται χάρις 
δράσεις θ’ ὁμοίως ταῦτʼ, ἀπεχθήσῃ τ’ ἐμοί.
πόλλ’ ἂν σὺ λέξας οὐδὲν ἂν πλέον λάβοις·
ἡ δ’ οὖν γυνὴ κάτεισιν εἰς Ἅιδου δόμους.
στείχω δ’ ἐπ’ αὐτήν, ὡς κατάρξωμαι ξίφει·
ἱερὸς γὰρ οὗτος τῶν κατὰ χθονὸς θεῶν 
ὅτου τόδ’ ἔγχος κρατὸς ἁγνίσῃ τρίχα.

Ancient Greek

Episode 1

Euripides, Ἄλκηστις 1.1

Not analysed yet

ἆ ἆ·
τί σὺ πρὸς μελάθροις; τί σὺ τῇδε πολεῖς, 
Φοῖβʼ; ἀδικεῖς αὖ τιμὰς ἐνέρων 
ἀφοριζόμενος καὶ καταπαύων;
οὐκ ἤρκεσέ σοι μόρον Ἀδμήτου 
διακωλῦσαι, Μοίρας δολίῳ 
σφήλαντι τέχνῃ; νῦν δ’ ἐπὶ τῇδ’ αὖ 
χέρα τοξήρη φρουρεῖς ὁπλίσας, 
ἣ τόδ’ ὑπέστη πόσιν ἐκλύσασ’ 
αὐτὴ προθανεῖν Πελίου παῖς.
θάρσει· δίκην τοι καὶ λόγους κεδνοὺς ἔχω.
τί δῆτα τόξων ἔργον, εἰ δίκην ἔχεις;
σύνηθες αἰεὶ ταῦτα βαστάζειν ἐμοί.
καὶ τοῖσδέ γ’ οἴκοις ἐκδίκως προσωφελεῖν.
φίλου γὰρ ἀνδρὸς συμφοραῖς βαρύνομαι.
καὶ νοσφιεῖς με τοῦδε δευτέρου νεκροῦ;
ἀλλ’ οὐδ’ ἐκεῖνον πρὸς βίαν σ’ ἀφειλόμην.
πῶς οὖν ὑπὲρ γῆς ἐστι κοὐ κάτω χθονός;
δάμαρτ’ ἀμείψας, ἣν σὺ νῦν ἥκεις μέτα.
κἀπάξομαί γε νερτέρων ὑπὸ χθόνα.
λαβὼν ἴθʼ· οὐ γὰρ οἶδ’ ἂν εἰ πείσαιμί σε.
κτείνειν γ’ ὃν ἂν χρῇ; τοῦτο γὰρ τετάγμεθα.
οὔκ, ἀλλὰ τοῖς μέλλουσι θάνατον ἐμβαλεῖν.
ἔχω λόγον δὴ καὶ προθυμίαν σέθεν.
ἔστ’ οὖν ὅπως Ἄλκηστις ἐς γῆρας μόλοι;
οὐκ ἔστι· τιμαῖς κἀμὲ τέρπεσθαι δόκει.
οὔτοι πλέον γ’ ἂν ἢ μίαν ψυχὴν λάβοις.
νέων φθινόντων μεῖζον ἄρνυμαι γέρας.
κἂν γραῦς ὄληται, πλουσίως ταφήσεται.
πρὸς τῶν ἐχόντων, Φοῖβε, τὸν νόμον τίθης.
πῶς εἶπας; ἀλλ’ ἦ καὶ σοφὸς λέληθας ὤν;
ὠνοῖντ’ ἂν οἷς πάρεστι γηραιοὺς θανεῖν.
οὔκουν δοκεῖ σοι τήνδε μοι δοῦναι χάριν;
οὐ δῆτʼ· ἐπίστασαι δὲ τοὺς ἐμοὺς τρόπους.
ἐχθρούς γε θνητοῖς καὶ θεοῖς στυγουμένους.
οὐκ ἂν δύναιο πάντ’ ἔχειν ἃ μή σε δεῖ.
ἦ μὴν σὺ παύσῃ καίπερ ὠμὸς ὢν ἄγαν·
τοῖος Φέρητος εἶσι πρὸς δόμους ἀνήρ, 
Εὐρυσθέως πέμψαντος ἵππειον μέτα 
ὄχημα Θρῄκης ἐκ τόπων δυσχειμέρων, 
ὃς δὴ ξενωθεὶς τοῖσδ’ ἐν Ἀδμήτου δόμοις 
βίᾳ γυναῖκα τήνδε σ’ ἐξαιρήσεται.
κοὔθ’ ἡ παρ’ ἡμῶν σοι γενήσεται χάρις 
δράσεις θ’ ὁμοίως ταῦτʼ, ἀπεχθήσῃ τ’ ἐμοί.
πόλλ’ ἂν σὺ λέξας οὐδὲν ἂν πλέον λάβοις·
ἡ δ’ οὖν γυνὴ κάτεισιν εἰς Ἅιδου δόμους.
στείχω δ’ ἐπ’ αὐτήν, ὡς κατάρξωμαι ξίφει·
ἱερὸς γὰρ οὗτος τῶν κατὰ χθονὸς θεῶν 
ὅτου τόδ’ ἔγχος κρατὸς ἁγνίσῃ τρίχα.