Ancient Greek · ~6 min
Choral 2
Euripides, Ἄλκηστις 2
Not analysed yet
—τί ποθ’ ἡσυχία πρόσθεν μελάθρων;
—τί σεσίγηται δόμος Ἀδμήτου;
—ἀλλ’ οὐδὲ φίλων πέλας οὐδείς,
ὅστις ἂν εἴποι πότερον φθιμένην
βασίλεαν πενθεῖν χρή μʼ, ἢ ζῶσ’ ἔτι
φῶς τόδε λεύσσει Πελίου παῖς
Ἄλκηστις, ἐμοὶ πᾶσί τ’ ἀρίστη
δόξασα γυνὴ
πόσιν εἰς αὑτῆς γεγενῆσθαι.
—κλύει τις ἢ στεναγμὸν ἢ
χειρῶν κτύπον κατὰ στέγας
ἢ γόον ὡς πεπραγμένων;
—οὐ μὰν οὐδέ τις ἀμφιπόλων στα-
τίζεται ἀμφὶ πύλας. εἰ
γὰρ μετακύμιος ἄτας,
ὦ Παιάν, φανείης.
—οὔ τἂν φθιμένης γ’ ἐσιώπων.
—νέκυς ἤδη.
—οὐ δὴ φροῦδός γ’ ἐξ οἴκων.
—πόθεν; οὐκ αὐχῶ. τί σε θαρσύνει;
—πῶς ἂν ἔρημον τάφον Ἄδμητος
κεδνῆς ἂν ἔπραξε γυναικός;
—πυλῶν πάροιθε δ’ οὐχ ὁρῶ
πηγαῖον ὡς νομίζεται
χέρνιβ’ ἐπὶ φθιτῶν πύλαις.
—χαίτα τ’ οὔτις ἐπὶ προθύροις το-
μαῖος, ἃ δὴ νεκύων πέν-
θει πίτνει· οὐ νεολαία
δουπεῖ χεὶρ γυναικῶν.
—καὶ μὴν τόδε κύριον ἦμαρ . . .
—τί τόδ’ αὐδᾷς;
—ᾧ χρή σφε μολεῖν κατὰ γαίας.
—ἔθιγες ψυχᾶς, ἔθιγες δὲ φρενῶν.
—χρὴ τῶν ἀγαθῶν διακναιομένων
πενθεῖν ὅστις
χρηστὸς ἀπ’ ἀρχῆς νενόμισται.
—ἀλλ’ οὐδὲ ναυκληρίαν
ἔσθ’ ὅποι τις αἴας
στείλας, ἢ Λυκίαν
εἴτ’ ἐπὶ τὰς ἀνύδρους
Ἀμμωνιάδας ,
δυστάνου παραλύσαι
ψυχάν· μόρος γὰρ ἀπότομος
πλάθει· θεῶν δ’ ἐπ’ ἐσχάραις
οὐκ ἔχω ἐπὶ τίνα
μηλοθύταν πορευθῶ.
—μόνος δ’ ἄν, εἰ φῶς τόδ’ ἦν
ὄμμασιν δεδορκὼς
Φοίβου παῖς, προλιποῦσ’
ἦλθεν ἕδρας σκοτίους
Ἅιδα τε πύλας·
δμαθέντας γὰρ ἀνίστη,
πρὶν αὐτὸν εἷλε διόβολον
πλῆκτρον πυρὸς κεραυνίου.
νῦν δὲ τίν’ ἔτι βίου
ἐλπίδα προσδέχωμαι;
—πάντα γὰρ ἤδη τετέλεσται βασιλεῦσι,
πάντων δὲ θεῶν ἐπὶ βωμοῖς
αἱμόρραντοι θυσίαι πλήρεις·
οὐδ’ ἔστι κακῶν ἄκος οὐδέν.