ΛΟΓΟΣ ς., Chapter 43

καὶ πάλιν μετὰ βραχέα φησίν ‟ὁ διὰ δειλίαν καὶ φιλοζωίαν ἐν τῷ ‘καιρῷ τῆς διώξεως πρεσβύτερον εἶναι ἑαυτὸν ἀρνησάμενος. ἀξιούμενος γὰρ καὶ παρακαλούμενος ὑπὸ ‟τῶν διακόνων, ἵν᾿ ἐξελθὼν τοῦ οἰκίσκου, ἐν ᾧ ‟καθεῖρξεν ἑαυτὸν, βοηθήσῃ τοῖς ἀδελφοῖς ὅσα ‘θέμις καὶ ὅσα δυνατὸν πρεσβυτέρῳ ‟ἀδελφοῖς καὶ ἐπικουρίας δεομένοις βοηθεῖν, τοσοῦ- ‟τον ἀπέσχε τοῦ πειθαρχῆσαι παρακαλοῦσι τοῖς δια- ‘κόνοις ὡς ὡς καὶ χαλεπαίνοντα ἀπιέναι καὶ “τεσθαι· μὴ γὰρ ἔτι βούλεσθαι πρεσβύτερος εἶναι “ἔφη· ἑτέρας γὰρ εἶναι φιλοσοφίας ἐραστής.”