Edition urn:cts:greekLit:tlg1379.tlg005.local001

θαλάσσαι χλιερᾶι ἢ ὕδατι· τὸ δὲ ῥύγχος ἄνω ἐχέτω τοῦ ὑγροῦ, ἵνα ἀναπνέηι. ξύλον ὡς τὸ̣ ἐβένινον βάψαι. σχίνου ὀρ(ε)ινῆς κλάδους νέους ὡρίμους ξηράνας καὶ ἐργασάμενος (πυκνὸν γὰρ τὸ ξύλον ἐστὶν ἢ μίτινον) καρδίας μελαίνας πυκνὰς κατακοίξ̣εις ὅ̣λ̣ον ῥυθμὸν θέμα̣ συντετ[ελε]σμένον ὥστε μηκέτι [ἐ]πιρυσθῆναι, νάρθηκας ἰατρικούς, γλωσσόκομα, τρυπάνια, θυρωμάτιον, κανόνας ἀ[β]άκων γ[ε]ωμ̣ε̣τρῶ̣ν̣ [.] ργισμον, γλυ[π-] [τ]ούς, ἐπιτόνια, πλῆκτρα, [κ]α̣μπύλας σπάθας. βα[φή· [π]αν̣τ̣οίας πυρ[α]λλίδος φῶ[γε] καύλους ἔαρος δ' ἕτερα [ἤ] κ̣αῖε ἢ ἄφ[ες ἐν] τῶ<ι> στύμ̣[μ]ατι ἐφ' ἡ[μέρ]ας ι ἐλαίου [δ]ηκταμ[νίνου], ὑὸς ῥύπου, [λ]οποῦ σεις[. .] ων ἱερωμά[τ]ω̣ν, μέλανον πυρὶ ἐγρα(μ)[μ]ένον στύμμα, καὶ ἕτε[ρ]ο̣ν ξήρανον ἐν σκιᾶι καὶ ἔ]μ̣βαλε ε[ἰς] τὴν βαφὴν, κ̣α̣ὶ̣ [χ]άλκαν̣<θον> ἢ ὄξος μ[ῖξόν] τι̣ σύ(μ)[μ]ετρον ὧν βάπτεις, ὅπω̣ς τὸ ὑγρὸν ὑπερ<έ>χη<ι> ἀνὰ μελαντηρίας. ἢ τὸ δέρμα κ̣α̣[ὶ] βάπτεται. ὀροφῆς καπνοῦ συμπέπηγε̣ τὰ μέλανα κ[ἀ-] κεῖ δὸς ἀσβέστου στυ[πτηρί-]